Лыцавічы
Выгляд
| Лыцавічы, трансьліт. Lycavičy | |
| Населены пункт | |
| Краіна | Беларусь |
|---|---|
| Вобласьць | Менская |
| Раён | Вялейскі |
| Сельсавет | Іскі |
| Часавы пас | |
| Каардынаты | 54°43′02″ пн. ш. 26°38′08″ у. д.HGЯO |
| Насельніцтва | |
| Колькасьць | 497 чал. (2012) |
| колькасьць двароў | 182 (2012) |
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |
| Тэлефонны код | +375 1771 |
| Паштовы індэкс | 222445 |
| Нумарны знак | 5 |
| Лыцавічы на мапе Беларусі ± Лыцавічы | |
Лы́цавічы[1] — вёска ў Вялейскім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Іскага сельсавету.
У 1966 годзе хутар Чурлёны зьліўся зь вёскай Лыцавічы. Аднак назва «Чурлёны» застаецца ў жыцьці: такое імя носіць мясцовая школа і сельска-гаспадарчае прадпрыемства ААТ «Чурлёны», цэнтральная сядзіба якой знаходзіцца ў Лыцавічах.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У 1938 — вёска ў Вішнеўскай вясковай гміне Сьвянцянскага павету. 74 двары, 383 жыхары.
У 1940 годзе ў складзе Куранецкага раёну Вялейскай вобласьці БССР. Цэнтар Чурлёнскага сельсавету (ад 1959 далучаны да Іскага сельскага саветуа.
У 2003 годзе ў вёсцы было 170 двароў, 538 жыхароў[2]. З 2008 году аграгарадок.
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 2003 год — 170 двароў, 538 жыхароў
- 2012 год — 182 двары, 497 жыхароў
Вядомыя асобы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Язэп Сьцепановіч, беларускі вучоны ў галіне батанікі. Старшыня тэрміналягічнай камісіі Рады Таварыства беларускай мовы[2].
Памятныя мясьціны
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
- Паравы млын 1926 году
- Былы панскі гараж, гаспадарчыя пабудовы, сядзібны парк
Культавыя ўстановы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
- Капліца ў гонар праведнай Ганны (асьвечаная ў 2012 годзе)
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (djvu)
- 1 2 С.В.Барыс, А.В.Рогач Нарачанка і яе берагі // . — Мн.: Выдавец Зміцер Колас, 2013. — С. 373-381. — 712 с. — 99 ас. — ISBN 978-985-6992-37-0