Калодзішчы
| Калодзішчы лац. Kałodziščy, трансьліт. Kalodzіščy | |||
| Населены пункт | |||
.jpg) | |||
| |||
| |||
| Краіна | Беларусь | ||
|---|---|---|---|
| Вобласьць | Менская | ||
| Раён | Менскі | ||
| Сельсавет | Калодзішчанскі | ||
| Першыя згадкі | 1867 | ||
| Дата заснаваньня | 2-ая палова ХІХ ст. | ||
| Геаграфія | |||
| Вышыня НУМ | 242 м[1] | ||
| Часавы пас | |||
| Каардынаты | 53°57′09″ пн. ш. 27°47′30″ у. д.HGЯO | ||
| Насельніцтва | |||
| Колькасьць |
| ||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||
| Тэлефонны код | +375 17 | ||
| Паштовы індэкс | 223050 | ||
| Нумарны знак | 5 | ||
| Калодзішчы на мапе Беларусі ±   Калодзішчы | |||
Кало́дзішчы[2] — аграгарадок у Менскім раёне Менскай вобласьці. Калодзішчы зьяўляюцца цэнтрам Калодзішчанскага сельсавету.
Інфраструктура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]З 1995 году ў пасёлку месьціцца Кіналягічны цэнтар Узброеных сілаў Рэспублікі Беларусь[3]. У 2015 годзе «Беларускія воблачныя тэхналёгіі» разьмясьцілі ў Калодзішчах Рэспубліканскі цэнтар апрацоўкі зьвестак (РЦАЗ). Таксама ў аграгарадку зьмяшчаюцца Рэспубліканскі тэле-радыёвяшчальны цэнтар, Раённы цэх электрасувязі, База ядахімікатаў і сельгастэхнікі «Агрыматка-96», Мэблевыя прадпрыемствы ТАА «ГеасІдэал», ТАА «Самелга-Трэйд» і інш. З сацыяльнай інфраструктуры ёсьць два адзьдзяленьні банкаў, адзьдзяленьне сувязі, чатыры дзіцячыя садкі, дзьве сярэднія школы, паліклініка, а таксама шматлікія крамы, аптэкі і некалькі пунктаў выдачу Wildberries і OZON.
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1999 год — 9388 чалавек
- 2009 год — 11 445 чалавек
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ GeoNames (анг.) — 2005.
- ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (djvu) С. 306
- ↑ Кіналягічны цэнтар Узброеных сіл // Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь, 2012 г. Праверана 19 кастрычніка 2017 г.
- Kołodziszcze // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom IV: Kęs — Kutno. — Warszawa, 1883. — S. 281