Мэльхіёр Ваньковіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Вікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Ваньковіч (неадназначнасьць).
Мэльхіёр Ваньковіч
Melchior Wańkowicz
Melchior Wańkowicz 20-112.jpg
Род дзейнасьці польскі пісьменнік, журналіст, рэпартэр і аглядальнік.
Дата нараджэньня 10 студзеня 1892
Месца нараджэньня маёнтак Калюжыца, Ігуменскі павет, Менская губэрня, Паўночна-Заходні край, Расейская імпэрыя
Дата сьмерці 10 верасьня 1974
Месца сьмерці Варшава, Польская Народная Рэспубліка
Месца пахаваньня Павонзкаўскія могілкі
Грамадзянства Польшча
Польшча
Занятак журналіст, выдавец, пісьменьнік, палітык, ваенны карэспандэнт і публіцыст
Навуковая сфэра літаратура
Бацька Мельхіёр Каралевіч Ваньковіч[d]
Дзеці Крысціна Ваньковіч[d]
Узнагароды
Cross of Independence (Polish) Silver Laurel of the Polish Academy of Literature‎ камандор ордэна Адраджэння Польшчы

Мэльхіёр Ваньковіч (па-польску: Melchior Wańkowicz, 10 студзеня 1892, Калюжыца, цяпер Бярэзінскі раён, Менская вобласьць, Беларусь — 10 верасьня 1974, Варшава, цяпер Польшча) — польскі пісьменьнік, журналіст, рэпартэр і аглядальнік.

У 1926—1927 гадах праславіўся як «кароль польскага рэпартажу» за паведамленьні ў «Варшаўскім кур’еры» пра падарожжа па Мэксыцы. У 1931 годзе стварыў для цукровых заводаў рэклямны выраз «Цукар мацуе», за які атрымаў 5000 злотых ганарару, што складала больш як 16-месячны заробак настаўніка. У прэсе і цукернях разьмясьцілі некалькі дзясяткаў відаў плякатаў і постэраў пра карысьць цукру для росту дзяцей. Падчас Другой сусьветнай вайны працаваў вайсковым карэспандэнтам пры 2-м польскім корпусе пад загадам генэрала Ўладзіслава Андэрса. Напісаў кнігі «Шчанячыя гады» (1934) і «Аповесьць пра бітву за Монтэ-Касіна» (1947), «Зёлкі на кратэры» (1951) і «Туды-сюды» (1961), дзе шмат зьместу прысьвячалася Беларусі. Гэтыя творы сталі клясыкай польскай літаратуры ХХ стагодзьдзя. У 1971 годзе для польскага авіяперавозьніка «Лёт» стварыў рэклямны выраз «Лётам бліжэй»[1].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Кухмістар Верашчака. Цукар, які мацуе, і калдуны з паляндвіцы і бараніны // Ігуменскі тракт. — 14 студзеня 2014. — № 1 (59).