Паўднёваславянскія мовы

паўднёваславянская група
Народнасьць	паўднёваславянскія народы
Арэал	Усходняя Эўропа
Лінгвістычная клясыфікацыя	індаэўрапейская сям'я славянская галіна паўднёваславянская група
Склад	усходняя й заходняя падгрупы
Колькасьць носьбітаў	больш за 30 млн
ISO 639-5:	zls
Цёмна-сіне-зялёны — краіны, у якіх паўднёваславянскія мовы маюць дзяржаўны статус

Дрэва клясыфікацыі славянскіх моваў.

Паўднё́ваславя́нскія мовы — падгрупа славянскай моўнай групы індаэўрапейскае моўнае сям’і. Мовы гэтай падгрупы ўжываюцца галоўным чынам на паўднёвым усходзе Эўропы — на Балканах.

Агульная характарыстыка

Паўднёваславянскія мовы адрозьнівае ад заходнеславянскіх і ўсходнеславянскіх захаваная сыстэма дзеяслоўнага спражэньня са старымі славянскімі формамі мінулага часу — імпэрфэкт, аорыст, плюсквампэрфэкт(апошні, зрэшты, адзначаецца і ва ўсходнеславянскіх). Ва ўсіх паўднёваславянскіх мовах спрошчаная сыстэма скланеньня, у баўгарскай і македонскай — практычна цалкам адсутнічаюць формы ўскосных склонаў.

Падзяляюцца на заходнюю і ўсходнюю падгрупы.

Клясыфікацыя

• усходняя падгрупа:
  • стараславянская мова †;
  • царкоўнаславянская мова †;
  • баўгарская мова;
  • македонская мова;
• заходняя падгрупа:
  • сэрбскахарвацкая мова:
    • басьнійская мова;
    • сэрбская мова;
    • харвацкая мова;
    • чарнагорская мова;
  • славенская мова

Вонкавыя спасылкі

Паўднёваславянскія мовы — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў