Нарутавічы
| Нарутавічы лац. Narutavіčy | |
| Населены пункт | |
| Краіна | Беларусь |
|---|---|
| Вобласьць | Берасьцейская |
| Раён | Бярозаўскі |
| Сельсавет | Сялецкі |
| Часавы пас | |
| Каардынаты | 52°33′13″ пн. ш. 24°46′22″ з. д.HGЯO |
| Насельніцтва | |
| Колькасьць | 262 чал. (2010) |
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |
| Тэлефонны код | +375 1643 |
| Паштовы індэкс | 225243 |
| СААТА | 1208854044 |
| Нумарны знак | 1 |
| Нарутавічы на мапе Беларусі ±   Нарутавічы | |
Нару́тавічы[1] — вёска ў Беларусі, каля вытоку ракі Башты. Уваходзяць у склад Сялецкага сельсавету Бярозаўскага раёну Берасьцейскай вобласьці.
Назва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Нора (Noro) — імя германскага паходжаньня[2][3]. Іменная аснова -нар- (-нор-) (імёны ліцьвінаў Нарэла, Нарвід, Нарымунт; германскія імёны Narelo, Norvid, Normund) паходзіць ад гоцкага nasjan 'захоўваць, ратаваць'[4], стараверхненямецкага -neri 'уратаваньне, утрыманьне'[5]. Антрапанімічны суфікс-пашыральнік -ут- (-ut-) адзначаецца як у германскіх, так і славянскіх мовах[6].
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У пачатку XX ст. Нарутавічы ўваходзілі ў склад Пружанскага павету Гарадзенскай губэрні[7].
Да 17 верасьня 2013 году — цэнтар Нарутавіцкага сельсавету. 17 верасьня 2013 году вёска перададзеная зь ліквідаванага Нарутавіцкага ў склад Сялецкага сельсавету[8].
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1905 год — 389 чалавек[9]
- 1999 год — 308 чалавек
- 2010 год — 262 чалавекі
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Брэсцкая вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Менск: Тэхналогія, 2010. — 319 с. ISBN 978-985-458-198-9. (pdf, djvu, online) С. 99.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 5, 1168.
- ↑ Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 3, 1964. P. 161.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 187.
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 204.
- ↑ Słownik geograficzny... T. XV, cz. 2. — Warszawa, 1902. S. 371.
- ↑ «Об изменениях в административно-территориальном устройстве Берёзовского, Ивацевичского, Малоритского, Пинского районов Брестской области». Решение Брестского областного Совета депутатов от 17 сентября 2013 г. № 305 (рас.)
- ↑ Указатель населенным местностям Гродненской губернии, с относящимися к ним необходимыми сведениями. — Гродна, 1905. С. 121.