Перайсьці да зьместу

Ківачына

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Ківачына, трансьліт. Kivačyna
Населены пункт
Краіна Беларусь
Вобласьць Берасьцейская
Раён Пружанскі
Сельсавет Шарашэўскі
Геаграфія
Вышыня НУМ 171 м
Часавы пас
Каардынаты 52°37′36″ пн. ш. 24°04′45″ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць 39 чал. (2010)
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код +375 1632
Паштовы індэкс 225176[1]
СААТА 1256762026
Нумарны знак 1
Ківачына на мапе Беларусі ±
Ківачына
Ківачына
Ківачына
Ківачына
Ківачына
Ківачына

Ківа́чына[2]вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Шарашэўскага сельсавету.

За расейскім часам — у Белавескай воласьці Пружанскага павету Гарадзенскай губэрні[3].

Вёска была спаленая падчас Другой сусьветнай вайны.

29 траўня 2015 году Шарашэўскі пасялковы савет, у які ўваходзіла вёска, ператвораны ў сельсавет[4].

  • 2010 год — 39 чалавек
  • 1999 год — 76 чалавек

Каля вёскі праходзіць аўтамабільная дарога Р81 Пружанымяжа Рэспублікі Польшча.

Турыстычная інфармацыя

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Ля вёскі знаходзіцца камень-сьледавік (валун з адбіткам чалавечай нагі або рукі)[5] зь дзьвюма ямкамі. Паводле паданьня, гэтыя сьляды пакінула Сьвятая Дзева, якая адпачывала на камені падчас падарожжа ў Ерусалім з малым Хрыстом на руках[6]. Лічыцца, што дажджавая вада ў ямках ніколі не высыхае і дапамагае ад ліхаманкі[7].

  1. Алфавитный список улиц по Кивачина (рас.) Пружанский район. Белпошта. Праверана 27 студзеня 2012 г.
  2. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Брэсцкая вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Менск: Тэхналогія, 2010. — 319 с. ISBN 978-985-458-198-9. (pdf, djvu, online) С. 244
  3. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XV, cz. 2: Januszpol — Wola Justowska. — Warszawa, 1902. S. 80
  4. «Об изменениях в административно-территориальном устройстве Пружанского района Брестской области». Решение Брестского областного Совета депутатов от 29 мая 2015 г. № 94(недаступная спасылка) (рас.)
  5. Купаліна. (28 кастрычніка 2009) Камяні-сьледавікі Родныя вобразы Праверана 27 студзеня 2012 г.
  6. Дучыц Л.У., Зайкоўскі Э.М. Ляўкоў Э.А., Карабанаў А.К., Вінакураў В.Ф. Камяні-сьледавікі Беларусі Гістарычна-археалагічны зборнік №9 Праверана 27 студзеня 2012 г.
  7. М. Мялешка. Камень у вераньнях і паданьнях Беларуса Деревенские святыни Северо-Запада России Праверана 27 студзеня 2012 г.
  8. Дронь Константин Васильевич Наши поэты. Beloozersk.info. Праверана 27 студзеня 2012 г.