Ківачына

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ківачына
трансьліт. Kivačyna
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Берасьцейская
Раён: Пружанскі
Сельсавет: Шарашэўскі
Вышыня: 171 м н. у. м.
Насельніцтва: 39 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1632
Паштовы індэкс: 225176[1]
СААТА: 1256762026
Нумарны знак: 1
Геаграфічныя каардынаты: 52°37′36″ пн. ш. 24°4′45″ у. д. / 52.62667° пн. ш. 24.07917° у. д. / 52.62667; 24.07917Каардынаты: 52°37′36″ пн. ш. 24°4′45″ у. д. / 52.62667° пн. ш. 24.07917° у. д. / 52.62667; 24.07917
Ківачына на мапе Беларусі ±
Ківачына
Ківачына
Ківачына
Ківачына
Ківачына
Ківачына

Ківа́чына[2]вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Шарашэўскага сельсавету.

Мінуўшчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

За расейскім часам — у Белавескай воласьці Пружанскага павету Гарадзенскай губэрні[3].

Вёска была спаленая падчас Другой сусьветнай вайны.

29 траўня 2015 году Шарашэўскі пасялковы савет, у які ўваходзіла вёска, ператвораны ў сельсавет[4].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2010 год — 39 чалавек
  • 1999 год — 76 чалавек

Транспарт[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Каля вёскі праходзіць аўтамабільная дарога Р81 Пружанымяжа Рэспублікі Польшча.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ля вёскі знаходзіцца камень-сьледавік (валун з адбіткам чалавечай нагі або рукі)[5] зь дзьвюма ямкамі. Паводле паданьня, гэтыя сьляды пакінула Сьвятая Дзева, якая адпачывала на камені падчас падарожжа ў Ерусалім з малым Хрыстом на руках[6]. Лічыцца, што дажджавая вада ў ямках ніколі не высыхае і дапамагае ад ліхаманкі[7].

Асобы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Алфавитный список улиц по Кивачина(рас.) Пружанский район. БелпоштаПраверана 27 студзеня 2012 г.
  2. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Брэсцкая вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2010. — 318 с. ISBN 978-985-458-198-9. (pdf) С. 244
  3. ^ Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XV, cz. 2: Januszpol — Wola Justowska. — Warszawa, 1902. — S. 80
  4. ^ «Об изменениях в административно-территориальном устройстве Пружанского района Брестской области». Решение Брестского областного Совета депутатов от 29 мая 2015 г. № 94(рас.)
  5. ^ Купаліна. (28 кастрычніка 2009) Камяні-сьледавікі Родныя вобразы Праверана 27 студзеня 2012 г.
  6. ^ Дучыц Л.У., Зайкоўскі Э.М. Ляўкоў Э.А., Карабанаў А.К., Вінакураў В.Ф. Камяні-сьледавікі Беларусі Гістарычна-археалагічны зборнік №9 Праверана 27 студзеня 2012 г.
  7. ^ М. Мялешка. Камень у вераньнях і паданьнях Беларуса Деревенские святыни Северо-Запада России Праверана 27 студзеня 2012 г.
  8. ^ Дронь Константин Васильевич Наши поэты. Beloozersk.info. Праверана 27 студзеня 2012 г.