Зара Луганск

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Зара
Поўная назва ФК «Зоря» Луганськ
Заснаваны 1923
Горад Луганск, Украіна
Стадыён Славутыч-Арэна, Запарожжа
Умяшчальнасьць: 11 883
Галоўны трэнэр
Чэмпіянат Прэм’ер-ліга
 · 2022—2023 3 месца
Галерэя здымкаў у Вікісховішчы
zarya-lugansk.com (укр.)

«Зара» (па-ўкраінску: Зоря) — украінскі футбольны клюб з гораду Луганску. Заснаваны ў 1923 годзе. Чэмпіён СССР (1972). На працягу сваёй гісторыі клюб выступаў пад назвамі «Мэталіст», «Дзяржынец», «Працоўныя рэзэрвы» і «Зара-МАЛС». Акрамя перамогі ў чэмпіянаце СССР, клюб двойчы ў 1974 і 1975 гадох выступаў у фіналах Кубка СССР і тройчы атрымліваў тытул чэмпіёна Ўкраінскай ССР. Пасьля распаду Савецкага Саюзу «Зара» апынулася ў эліце ўкраінскага футболу, аднак празь фінансавыя цяжкасьці выбыла спачатку ў першую, а потым і ў другую лігу чэмпіянату Ўкраіны. У сэзоне 2006—2007 гадоў каманда вярнулася ў найвышэйшую лігу.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Значок, прысьвечаны перамозе «Зары» ў чэмпіянаце СССР сэзону 1972 году.

Футбол у Луганску існаваў яшчэ у 1920-х гадоў. Часам аб’яднаная дружына выступалі на першынствах як УССР, гэтак і СССР. У 1948 годзе футбол у месцы быў адроджаны паводле рашэньня савецкага чынавенцтва. Наваствораны клюб атрымаў назву «Працоўныя рэзэрвы», але ў чэмпіянаце УССР прадстаўніцтва гораду не абмяжлўвалася толькі гэтым клюбам. Пасьля рэарганізацыі чэмпіянату СССР і стварэньня «клясы Б» «Працоўныя рэзэрвы» ўзялі ўдзел у новым першынстве. Напрыканцы 1957 году ў места, якое на той час мела назву Варашылаўград, завітала фінская «Хака», якую «Працоўныя рэзэрвы» выгулялі зь лікам 7:2. У 1963 годзе горад таксама прадстаўляла новыя дружына «Зара», а ў тым жа годзе каманда «Працоўных рэзэрваў» прымалі на хатнім стадыёне ў таварыскім матчы бразыльскі «Флумінэнсі». Паўднёваамэрыканцы атрымалі перамогу зь лікам 2:0. У наступным годзе «Працоўныя рэзэрвы» былі пераведзеныя ў склад структуры «Зары», якая здабыла тытул чэмпіёну Луганскай вобласьці.

У 1967 годзе луганская «Зара» дэбютавала сярод наймацнейшых камандаў Савецкага Саюза. У першым матчы найвышэйшай лігі луганскія спартоўцы перамаглі тытулаваны маскоўскі «Спартак», бо ўжо на першай хвіліне украінскі нападнік Багдан Кесла забіў адзіны гол у матчы. Паводле вынікаў сэзону 1967 году луганская дружына заняла 16 месца зь ліку 19 удзельнікаў, што дазволіла ёй працягнуць выступы ў найвышэйшым дывізіёне ў наступным годзе. Чарговы сэзон прынес выніковае 13 месца. У пачатку 1970-х гадоў «Зару» ўзмацьніў вядомы футбаліст кіеўскага «Дынама» Ёжэф Саба. Сэзон 1970 году стаў самым пасьпяховым з усіх выступаў каманды ў Найвышэйшай лізе СССР. Атрымаўшы шэраг перамог над вядомымі супернікамі, па заканчэньні сэзону клюб мог прэтэндаваць на прызавое месца, але з 34 пунктамі заняў толькі 5 месца ў выніковай турнірнай табліцы. Наступны сэзон атрымаўся яшчэ больш пасьпяховым, бо «Зара» фінішавала ў адным кроку ад мэдалёў на 4 месцы.

У пачатку 1972 году праз розныя чыньнікі варашылаўградзкую дружыну пакінуў шэраг вядучых гульцоў, як то Анатоль Лісакоўскі, Сяргей Шкляр ды іншыя. Аднак, не зважаючы на страты, «Зара» зь першых гульняў захапіла першы радок у чэмпіянаце. У першым жа матчы сэзона футбалісты разграмілі кіеўскае «Дынама» зь лікам 3:0. У наступных гульнях супраць грандаў «Зара» таксама сьвяткавала перамогі — з маскоўскім «Спартаком» зь лікам 3:1, маскоўскімі «Дынама» і ЦСКА зь лікам 1:0, ленінградзім «Зэнітам» і ераванскім «Араратам» зь лікам 2:1. За тры туры да сканчэньня розыгрышу 29 кастрычніка на хатнім стадыёне «Авангард» варашылаўградзкая дружына згуляла ўнічыю з маскоўскім «Тарпэда» і датэрмінова здабыла тытул чэмпіёну СССР. Цырымонія ўзнагароджаньня каманды залатымі мэдалямі адбылася ў гарадзкім цырку. У цырымоніі прыняў удзел першы сакратар абласнога камітэту партыі Уладзімер Шаўчэнка, які быў апантаным заўзятарам каманды. Пасьля пераможнага сэзону «Зара» зьдзейсьніла падарожжа па Пакістану, дзе выгуляла пяць сустрэчаў у пяці таварыскіх матчах зь мясцовымі футбольнымі камандамі.

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 13 верасьня 2023 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Украіны Бр Аляксандар Сапуцін 2003
2 Сьцяг Украіны Аб Багдан Бутко 1991
3 Сьцяг Украіны Аб Антон Боль (ар. Дынама К.) 2003
4 Сьцяг Тога ПА Каджо Азіянгбэ (ар. Аль-Наср) 2003
5 Сьцяг Украіны ПА Аляксандар Яцык (ар. Дынама К.) 2003
6 Сьцяг Украіны ПА Ільля Гулько 2002
7 Сьцяг Украіны Нап Дзяніс Анцюх 1997
8 Сьцяг Украіны ПА Аляксей Хахлёў 1999
9 Сьцяг Украіны ПА Дзьмітры Мішнёў (капітан) 1994
10 Сьцяг Украіны Нап Дзяніс Нагнойны 2002
11 Сьцяг Украіны Нап Данііл Алефірэнка 2000
15 Сьцяг Украіны ПА Кірыл Дрышлюк 1999
16 Сьцяг Украіны ПА Вікенці Валошын (ар. Дынама К.) 2001
17 Сьцяг Украіны Нап Ігар Горбач 2004
18 Сьцяг Украіны ПА Юры Тлумак 2002
19 Сьцяг Украіны Нап Уладзіслаў Бугай 1997
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
20 Сьцяг Украіны Нап Вячаслаў Чурко 1993
22 Сьцяг Сэрбіі ПА Пэтар Мічын 1998
24 Сьцяг Украіны Нап Іван Галоўкін 2000
30 Сьцяг Украіны Бр Мікіта Турбаеўскі 2002
36 Сьцяг Украіны Бр Антон Жылкін 2003
38 Сьцяг Украіны Аб Максім Сьміян 2002
39 Сьцяг Панамы Нап Эдуарда Герэра 2000
44 Сьцяг Украіны Аб Арсень Батагаў 2002
47 Сьцяг Украіны Аб Раман Вантух 1998
53 Сьцяг Украіны Бр Дзьмітры Мацапура 2000
55 Сьцяг Бразыліі Аб Жордан (ар. Віла-Нова) 1999
70 Сьцяг Украіны Аб Ігар Кіруханцаў 1996
74 Сьцяг Украіны Аб Ігар Снурніцын 2000
78 Сьцяг Бразыліі Нап Вэндэл (ар. Гаяс) 2004
94 Сьцяг Украіны Аб Алег Данчанка (ар. АЕК) 1994

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]