Зара Луганск

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Зара
Зара Луганскае.jpg
Поўная назва ФК «Зоря» Луганськ
Заснаваны 1923
Горад Луганск, Украіна
Стадыён Славутыч-Арэна, Запарожжа
Умяшчальнасьць: 11 883
Галоўны трэнэр Віктар Скрыпнік
Чэмпіянат Прэм’ер-ліга
 · 2020—2021 3 месца
http://zarya-lugansk.com/

«Зара» (па-ўкраінску: Зоря) — украінскі футбольны клюб з гораду Луганску. Заснаваны ў 1923 годзе. Чэмпіён СССР (1972). На працягу сваёй гісторыі клюб выступаў пад назвамі «Мэталіст», «Дзяржынец», «Працоўныя рэзэрвы» і «Зара-МАЛС». Акрамя перамогі ў чэмпіянаце СССР, клюб двойчы ў 1974 і 1975 гадох выступаў у фіналах Кубка СССР і тройчы атрымліваў тытул чэмпіёна Ўкраінскай ССР. Пасьля распаду Савецкага Саюзу «Зара» апынулася ў эліце ўкраінскага футболу, аднак празь фінансавыя цяжкасьці выбыла спачатку ў першую, а потым і ў другую лігу чэмпіянату Ўкраіны. У сэзоне 2006—2007 гадоў каманда вярнулася ў найвышэйшую лігу.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Значок, прысьвечаны перамозе «Зары» ў чэмпіянаце СССР сэзону 1972 году.

Футбол у Луганску існаваў яшчэ у 1920-х гадоў. Часам аб’яднаная дружына выступалі на першынствах як УССР, гэтак і СССР. У 1948 годзе футбол у месцы быў адроджаны паводле рашэньня савецкага чынавенцтва. Наваствораны клюб атрымаў назву «Працоўныя рэзэрвы», але ў чэмпіянаце УССР прадстаўніцтва гораду не абмяжлўвалася толькі гэтым клюбам. Пасьля рэарганізацыі чэмпіянату СССР і стварэньня «клясы Б» «Працоўныя рэзэрвы» ўзялі ўдзел у новым першынстве. Напрыканцы 1957 году ў места, якое на той час мела назву Варашылаўград, завітала фінская «Хака», якую «Працоўныя рэзэрвы» выгулялі зь лікам 7:2. У 1963 годзе горад таксама прадстаўляла новыя дружына «Зара», а ў тым жа годзе каманда «Працоўных рэзэрваў» прымалі на хатнім стадыёне ў таварыскім матчы бразыльскі «Флумінэнсі». Паўднёваамэрыканцы атрымалі перамогу зь лікам 2:0. У наступным годзе «Працоўныя рэзэрвы» былі пераведзеныя ў склад структуры «Зары», якая здабыла тытул чэмпіёну Луганскай вобласьці.

У 1967 годзе луганская «Зара» дэбютавала сярод наймацнейшых камандаў Савецкага Саюза. У першым матчы найвышэйшай лігі луганскія спартоўцы перамаглі тытулаваны маскоўскі «Спартак», бо ўжо на першай хвіліне украінскі нападнік Багдан Кесла забіў адзіны гол у матчы. Паводле вынікаў сэзону 1967 году луганская дружына заняла 16 месца зь ліку 19 удзельнікаў, што дазволіла ёй працягнуць выступы ў найвышэйшым дывізіёне ў наступным годзе. Чарговы сэзон прынес выніковае 13 месца. У пачатку 1970-х гадоў «Зару» ўзмацьніў вядомы футбаліст кіеўскага «Дынама» Ёжэф Саба. Сэзон 1970 году стаў самым пасьпяховым з усіх выступаў каманды ў Найвышэйшай лізе СССР. Атрымаўшы шэраг перамог над вядомымі супернікамі, па заканчэньні сэзону клюб мог прэтэндаваць на прызавое месца, але з 34 пунктамі заняў толькі 5 месца ў выніковай турнірнай табліцы. Наступны сэзон атрымаўся яшчэ больш пасьпяховым, бо «Зара» фінішавала ў адным кроку ад мэдалёў на 4 месцы.

У пачатку 1972 году праз розныя чыньнікі варашылаўградзкую дружыну пакінуў шэраг вядучых гульцоў, як то Анатоль Лісакоўскі, Сяргей Шкляр ды іншыя. Аднак, не зважаючы на страты, «Зара» зь першых гульняў захапіла першы радок у чэмпіянаце. У першым жа матчы сэзона футбалісты разграмілі кіеўскае «Дынама» зь лікам 3:0. У наступных гульнях супраць грандаў «Зара» таксама сьвяткавала перамогі — з маскоўскім «Спартаком» зь лікам 3:1, маскоўскімі «Дынама» і ЦСКА зь лікам 1:0, ленінградзім «Зэнітам» і ераванскім «Араратам» зь лікам 2:1. За тры туры да сканчэньня розыгрышу 29 кастрычніка на хатнім стадыёне «Авангард» варашылаўградзкая дружына згуляла ўнічыю з маскоўскім «Тарпэда» і датэрмінова здабыла тытул чэмпіёну СССР. Цырымонія ўзнагароджаньня каманды залатымі мэдалямі адбылася ў гарадзкім цырку. У цырымоніі прыняў удзел першы сакратар абласнога камітэту партыі Уладзімер Шаўчэнка, які быў апантаным заўзятарам каманды. Пасьля пераможнага сэзону «Зара» зьдзейсьніла падарожжа па Пакістану, дзе выгуляла пяць сустрэчаў у пяці таварыскіх матчах зь мясцовымі футбольнымі камандамі.

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 8 верасьня 2021 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
4 Сьцяг Харватыі ПА Лоўра Цвэк 1995
5 Сьцяг Паўночнай Македоніі Аб Агрон Руфаці 1999
6 Сьцяг Бразыліі Аб Жуніньню 1995
7 Сьцяг Украіны ПА Уладзіслаў Качэргін 1996
8 Сьцяг Украіны Нап Максім Лунёў 1998
9 Сьцяг Ірану Нап Шагаб Загэдзі 1995
10 Сьцяг Украіны ПА Дзьмітры Хамчаноўскі 1990
11 Сьцяг Украіны Нап Аляксандар Гладкі 1987
15 Сьцяг Украіны Аб Віталь Вернідуб 1987
17 Сьцяг Украіны Аб Уладзіслаў Емец 1997
19 Сьцяг Украіны ПА Ахмэд Алібэкаў (ар. Дынама) 1998
20 Сьцяг Украіны ПА Максім Казакоў 1996
22 Сьцяг Украіны ПА Уладзіслаў Кабаеў 1995
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
23 Сьцяг Украіны ПА Сяргей Булеца (ар. Дынама) 1999
28 Сьцяг Украіны Нап Арцём Громаў 1990
29 Сьцяг Украіны ПА Ягор Назарына 1997
30 Сьцяг Украіны Бр Мікіта Шаўчэнка (капітан) 1993
32 Сьцяг Украіны Аб Максім Імярэкаў 1991
45 Сьцяг Украіны Аб Дзяніс Фавораў 1991
47 Сьцяг Ганы Нап Рэйманд Авусу 2002
53 Сьцяг Украіны Бр Дзьмітры Мацапура 2000
68 Сьцяг Бразыліі Нап Крыстыян Фагундэс 1999
74 Сьцяг Украіны Аб Ігар Снурніцын 2000
90 Сьцяг Ірану Нап Алаг’яр Саядманэш (ар. Фэнэрбахчэ) 2001
91 Сьцяг Украіны Нап Данііл Алефірэнка 2000

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]