Перайсьці да зьместу

Запарожжа

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Запарожжа
укр. Запоріжжя
Населены пункт
Сьцяг Герб
Краіна Украіна
Вобласьць Запароская
Дата заснаваньня 1770
Горад з 1806
Кіраўніцтва і ўлада
Мэр Rehina Kharchenko[d][1]
Заканадаўчы орган Запарожскі гарадскі савет[d]
Геаграфія
Плошча 240 км²
Вышыня НУМ 86 м
Часавы пас
Каардынаты 47°50′16″ пн. ш. 35°08′18″ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць  731 922 чал. (2020)[2]
Нацыянальны склад насельніцтва украінцы — 70,3%
расейцы — 25,4%
беларусы — 0,7% (2001)
Афіцыйная мова украінская мова
Этнахаронімы запорожець, запоріжанка, запоріжці, zaporoghi, zaporoghiani, Zaporožan і Zaporožanka
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код +380-61(2)
Паштовыя індэксы 69001–69124[3]
КОАТУУ 2310100000
Узнагароды
ордэн Леніна
Сайт Запароская меская рада
Запарожжа на мапе Ўкраіны
Запарожжа
Запарожжа
Запарожжа

Запарожжа (па-ўкраінску: Запоріжжя) — места на паўднёвым усходзе Ўкраіны, на рацэ Дняпро. Адміністрацыйны цэнтар Запароскай вобласьці і Запароскага раёну. Плошча 330 км². Насельніцтва на 2024 год — каля 500 тысяч чал.

Знаходзіцца за 444 км на паўднёвы ўсход ад Кіева. Чыгуначны вузел, рачны порт.

Этымалёгія назвы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Места атрымала назву Запарожжа з тае прычыны, што яно знаходзілася ніжэй за дняпроўскія парогі (затопленыя ў выніку будаўніцтва ДнепраГЭСа).

  • 1770: заснаваньне Аляксандраўскай фартэцыі, зь якой зьвязваюць пачатак гісторыі сучаснага места; пачатковая назва паселішча — Аляксандраўскі пасад.
  • 1806: атрымаў статус места і назву Аляксандраўск, цэнтар павету.
  • 1919: у складзе ЎССР.
  • 1921: перайменаваньне места на Запарожжа.
  • 1939: цэнтар вобласьці.
  • 18 жніўня 1941 — сьнежань 1943: знаходзілася пад нямецкай акупацыяй.
  • XIX стагодзьдзе: 1885 год — 6707 чал.[4]; 1897 год — 19 тыс. чал.[5]
  • XX стагодзьдзе: 1923 год — 44 тыс. чал.; 1939 год — 289 тыс. чал.; 1959 год — 449 тыс. чал.; 1971 год — 676 тыс. чал.[6]; 1991 год — 896,6 тыс. чал.[7]
  • XXI стагодзьдзе: 2001 год — 817,9 тыс. чал.[8]; 2020 год — 731 922 чал.[9]
Насельніцтва па роднай мове (2001)
украінская моварасейскаяармянскаябеларуская
41,64% 56,83% 0,21% 0,10%

Прадпрыемсты чорнай (камбінат «Запарожсталь», завод «Днепраспэцсталь» і інш.) і каляровай (тытана-магніевы камбінат, алюмініевы завод і інш.) мэталюргіі, машынабудаваньня (электратэхнічнай прамысловасьці; вытворчыя аб’яднаньні «АЎТАЗАЗ», «Маторабудаўнік» і інш.), хімічнай і коксахімічнай, лёгкай, харчовай прамысловасьці.

Працуе Дняпроўская гідраэлектрастанцыя (ДнепраГЭС).

  • Хортыца — найбольшая выспа на Дняпры, на якой у XVII стагодзьдзі месьцілася Запароская Сеч.
  • ДнепраГЭС (1932, 1975)
  • Масты Праабражэнскага (1952)
  • Дзіцячая чыгунка — найдаўжэйшая ўва Ўкраіне (1972)
  • Комплекс забудовы «Соцгорад» (1929—1937)
  1. Відбулась скликана депутатами позачергова сесія міської ради (укр.)Запорізька міська рада.
  2. Статистичний збірник «Чисельність наявного населення України на 1 січня 2019 року». — Київ, Державна служба статистики України, 2019 PDF
  3. Поштові індекси та відділення поштового зв’язку України
  4. Александровск // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). СПб, 1890—1907.
  5. Запорожье // Историческая энциклопедия. В 16 т. — М.: Издательство «Советская энциклопедия», 1973—1982.
  6. Запорожье // Большая советская энциклопедия, 3-е изд.: в 30 т. / Гл. ред. А.М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1969—1978.
  7. Запорожье // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.
  8. Про кількість та склад населення Запорізької області за підсумками Всеукраїнського перепису населення 2001 року (анг.)
  9. Держстат України  (укр.)

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]