Перайсьці да зьместу

Долкінды

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Долкінды
лац. Dołkindy
Населены пункт
Краіна Беларусь
Вобласьць Менская
Раён Нясьвіскі
Сельсавет Казлоўскі
Часавы пас
Каардынаты 53°12′07″ пн. ш. 26°28′49″ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць 33 чал. (2010)
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код +375 1770
Паштовы індэкс 222602
Нумарны знак 5
Долкінды на мапе Беларусі ±
Долкінды
Долкінды
Долкінды
Долкінды
Долкінды
Долкінды

До́лкінды[1]вёска ў Беларусі, каля ракі Гарадніцы. Уваходзяць у склад Казлоўскага сельсавету Нясьвіскага раёну Менскай вобласьці.

Дава (Davo) і Гента (Gento) — імёны германскага паходжаньня[2]. Іменная аснова -даў(г)- (імёны ліцьвінаў Даўгерд, Даўгер, Даўят; германскія імёны Daugaard, Dauharjis, Dowyatt) паходзіць ад гоцкага daug 'годна', бургундзкага daugjis 'здольны, годны'[3], а аснова -генд- (-гент-, -гінт-) (імёны ліцьвінаў Гінтэр, Агінт, Эйгінт; германскія імёны Genter, Aginto, Eigint) — ад гоцкага gands 'посах', пераноснае 'чары'[4].

  • 1909 год — 293 чалавекі ў вёсцы Долгінтах[5]
  • 1999 год — 72 чалавекі
  • 2010 год — 33 чалавекі

Разам зь вёскамі Аношкамі і Жанкавічамі знаходзяцца каля вялікага гарадзішча на ўзвышшы, празванага Перунова Гара[6].

  • Георгі Сьцяпанавіч Тамашэвіч — заслужаны журналіст Беларускага саюзу журналістаў, старшыня Берасьцейскай абласной арганізацыі грамадзкага аб’яднаньня «Беларускі саюз журналістаў», выдатнік друку
  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (djvu) С. 356.
  2. Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 406, 593.
  3. Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 112.
  4. Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  5. Список населенных мест Минской губернии. — Минск, 1909. С. 53.
  6. Перунова Гара(недаступная спасылка)