Дзімамеркі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Дзімамеркі
Першыя згадкі: 1512 год
Вобласьць: Гомельская
Раён: Лоеўскі
Сельсавет: Ручаёўскі
Тэлефонны код: +375 2347
Геаграфічныя каардынаты: 51°50′59.8″ пн. ш. 30°28′47.2″ у. д. / 51.849944° пн. ш. 30.479778° у. д. / 51.849944; 30.479778Каардынаты: 51°50′59.8″ пн. ш. 30°28′47.2″ у. д. / 51.849944° пн. ш. 30.479778° у. д. / 51.849944; 30.479778
Дзімамеркі на мапе Беларусі
Дзімамеркі
Дзімамеркі
Дзімамеркі

Дзіма́меркі[1]вёска ў Ручаёўскім сельсавеце Лоеўскага раёну Гомельскай вобласьці.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У пісьмовых крыніцах паселішча ці не ўпершыню згаданае ў акце абмежаваньня Брагінскай воласьці 1512 г., праведзенага згодна з указам караля Жыгімонта Старога дзеля чалабітнай князя Міхайла Васільевіча Збаражскага (Вішнявецкага), які жадаў атрымаць яе “на вечнасьць”: “…з таго балота ў Кабылі Брод, з таго брода ў Пясочню рэчку, тою рэчкаю ўздоўж папалам у сяло Брагінскае Дамамірку, каторая рэчка пайшла тапіламі і балотам у рэчку Чэрэтынскую ў Гнілушу…”.[2] У 1574 г. пры разьдзеле Брагінскага маёнтку паміж яго ўнукамі Аляксандрам Аляксандравічам і Міхаілам Аляксандравічам Вішнявецкімі “Село Домамирка з людми и з их вшелякою повинностю и даню, з дубровами, чертежами, лесами, полми, сеножатми” дасталося князю Міхайлу.[3] У “Тарыфе падымнага падатку Оўруцкага павету 1734 г.” Дамамірка – у палове Брагінскіх добраў, якую дагэтуль шмат гадоў трымаў у заставе дэрпцкі падкаморы Аляксандр Антоні Бандынэлі.[4] Ад 1754 г. Брагінскі маёнтак (у т. л. вёска Дамамерка) стаў уласнасьцю паноў Ракіцкіх.

Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793) – у складзе Рэчыцкай акругі (павету) Чарнігаўскага намесьніцтва (губэрні), ад 1797 г. – Менскай губэрні Расейскай імпэрыі. Паводле “Камерального описания… Речицкой округи” 1796 г., вёскаю супольна валодалі графы Людзьвік і Алаізы Ракіцкія.[5] На 1834 г. 32 двары. У 1850 г. 36 двароў, 249 жыхароў. У парэформенны час паселішча належала да Ручаёўскай воласьці Рэчыцкага павету Менскай губэрні. У 1879 годзе Дамамеркі пазначаныя як сяло ў Ручаёўскім царкоўным прыходзе. Згодна зь перапісам 1897 г. 80 двароў, 601 жыхар; праваслаўная капліца, карчма.

У 1930 годзе арганізаваны калкас “Красная Нива”, працавалі млыны і кузьня. Паводле перапісу 1959 г. у вёсцы з насельніцтвам 301 чалавек месьціліся цэнтр калгасу “Камуніст”, пачатковая школа, Дом культуры, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, крама, адзьдзел сувязі, дзіцячы садок.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf)
  2. ^ НГАБ у Мінску. Ф. 1728. Воп. 1. Спр. 19. А. 1050
  3. ^ http://www.belniidad.by/sites/default/files/bash/bash01_2000.pdf Беларускі археаграфічны штогоднік. Выпуск 1. – Мінск, 2000. С. 191
  4. ^ Тарифи подимного податку, сеймикові лауди і люстрації Київського воєводства першої половини XVIII століття. – Біла Церква, 2015. С. 283 – 285
  5. ^ Петреченко І. Є. “Камеральное описание… Речицкой округи” 1796 р.: інформаційний потенціал пам’ятки // Днепровский паром. Природное единство и историко-культурное взаимодействие белорусско-украинского пограничья / Материалы международной конференции (26-27 апреля 2018 г., г. Гомель). – Минск: Четыре четверти, 2018. С. 71

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.2, кн.2. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2005. 520с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0330-6 ISBN 985-11-0302-0
  • Бельскі С. В. З гісторыі ўладароў і маёнткаў Брагіншчыны XVI–XVIII стст. // Брагинщина в контексте истории белорусско-украинского пограничья: сборник научных статей / редкол. А.Д. Лебедев (отв. ред.) [и др.]. – Минск: Четыре четверти, 2018