Валеры Жыскар д’Эстэн

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Валеры Жыскар д’Эстэн
Valéry Giscard d'Estaing (1975).jpg
прэзыдэнт Францыі
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 2 лютага 1926(1926-02-02)[1][2][3][4][5][6][7][8][9]
Кобленц, Райнлянд-Пфальц[12]
Памёр: 2 сьнежня 2020(2020-12-02)[10][11] (94 гады)
Атон[13][14][15]
Партыя: Саюз за францускую дэмакратыю і Нацыянальная фэдэрацыя незалежных рэспубліканцаў
Сужэнец: Ганна-Эймона Жыскар д’Эстэн
Дзеці: Люі Жыскар д’Эстэн, Валеры-Ганна Жыскар д’Эстэн, Анры Жыскар д’Эстэн і Жасынта Жыскар д’Эстэн
Бацька: Эдмон Жыскар д’Эстэн[14]
Маці: Мэ Барду[14]
Адукацыя: Політэхнічная школа (Парыж), Ліцэй Людовіка Вялікага, Нацыянальная школа адміністрацыі і Ліцэй Жансон-дэ-Саі

Валеры́ Рэнэ́ Мары́ Жыска́р д’Эстэ́н (па-француску: Valéry René Marie Georges Giscard d’Estaing; 2 лютага 1926, Кобленц, Нямеччына2 сьнежня 2020, Атон, Францыя[16]) — дзяржаўны і палітычны дзеяч Францыі. 20-ты Прэзыдэнт Францускай Рэспублікі (1974—1981).

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Скончыў Політэхнічны інстытут і Нацыянальны інстытут адміністрацыйных кадраў у Парыжы. У 1956—76 і 1984—89 гадах — сябра Нацыянальнага сходу. У 1962—66 і 1969—74 гадах — міністар эканомікі і фінансаў Францыі.

У 1974—81 гадах — Прэзыдэнт Францыі. У зьнешняй палітыцы выступаў за інтэграцыю Францыі ў Эўрапейскую супольнасьць, падтрымліваў добрыя сувязі з ЗША і СССР. Ва ўнутранай палітыцы імкнуўся зьнізіць узровень беспрацоўя і інфляцыі, кіраваў праграмай мірнага выкарыстаньня атамнай энэргіі. Усталяваў цесныя стасункі з тагачасным канцлерам Нямеччыны Гельмутам Шмітам, і разам яны заклалі асновы адзінай валюты эўра, усталяваўшы Эўрапейскую валютную сыстэму.

Сузаснавальнік і ў 1966—73 гадах — старшыня партыі Нацыянальная фэдэрацыя незалежных рэспубліканцаў. У 1977 годзе заснаваў і з 1988 году ўзначаліў Саюз за францускую дэмакратыю.

Пасьля паразы на прэзыдэнцкіх выбарах у 1981 годзе Валеры Жыскар дʼЭстэн заставаўся актыўным палітыкам, быў дэпутатам і кіраўніком рэгіянальнай рады. З 1989 да 1993 ён быў сябрам Эўрапейскага парлямэнту. Завяршыў сваю палітычную карʼеру Валеры Жыскар дʼЭстэн у 2004 годзе.

Аўтар успамінаў «Улада і жыцьцё» (т. 1—2, 1988—91).

Памёр 2 сьнежня 2020 году ад ускладненьняў, выкліканых COVID-19[17].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Sycomore / Assemblée nationale
  2. ^ а б SNAC — 2010.
  3. ^ а б Энцыкляпэдыя Бракгаўза
  4. ^ а б Нацыянальная служба Чэскай рэспублікі
  5. ^ а б Roglo — 1997. — 8549233 экз.
  6. ^ а б GeneaStar
  7. ^ а б Pas L. v. Genealogics — 2003. — ed. size: 683713
  8. ^ а б Babelio — 2007.
  9. ^ а б Munzinger Personen
  10. ^ а б Europe 1 L'ancien président Valéry Giscard d'Estaing est mort — 2020.
  11. ^ а б Financial Times, London Financial GuideNihon Keizai Shimbun, 2020. — ISSN 0307-1766; 1476-8844
  12. ^ а б Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Бэрлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118717685 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  13. ^ а б Agence France-Presse https://twitter.com/afpfr/status/1334260242776023041 — 2020.
  14. ^ а б в г Le MondeParis: Societe Editrice Du Monde, 1944. — 364240 экз. — ISSN 0395-2037; 1284-1250; 2262-4694
  15. ^ а б Le Parisien, Le Parisien libéré, Le ParisienLVMH, 1944. — 530000 экз. — ISSN 1161-5435
  16. ^ Памёр колішні прэзыдэнт Францыі Валеры Жыскар д’Эстэн, Радыё Свабода, 3-12-2020
  17. ^ Ад каранавіруса памёр былы прэзідэнт Францыі Жыскар д’Эстэн — заснавальнік ЕС і каханак Эмануэль

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]