Перайсьці да зьместу

Буйнавічы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Буйнавічы
Населены пункт
Краіна Беларусь
Вобласьць Гомельская
Раён Лельчыцкі
Сельсавет Буйнавіцкі
Першыя згадкі 1551
Геаграфія
Вышыня НУМ 139 м
Часавы пас
Каардынаты 51°52′00″ пн. ш. 28°32′44″ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць 761 чал. (2010)
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код +375 2356
Паштовы індэкс 247862
СААТА 3228804011
Нумарны знак 3
Буйнавічы на мапе Беларусі ±
Буйнавічы
Буйнавічы
Буйнавічы
Буйнавічы
Буйнавічы
Буйнавічы

Бу́йнавічы[1] — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 22 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 45 км ад чыгуначнай станцыі Ельску, на шашы Глушкавічы — Мазыр (Р36), на левым беразе ракі Балотніцы (прыток Убарці). Буйнавічы ўваходзяць у склад і зьяўляюцца цэнтрам Буйнавіцкага сельсавету.

Па пісьмовых крыніцах вядомы з 1551 году, як сяло ў складзе Вялікага княства Літоўскага, зьяўляліся казённай уласнасьцю.

У 1793 годзе пасьля другога падзелу Рэчы Паспалітай апынуліся ў складзе Расейскай імпэрыі, цэнтар воласьці Мазырскага павету Менскай губэрні.

З 20 жніўня 1924 году Буйнавічы — цэнтар сельсавету.

У 1943 годзе нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 58 жыхароў. Усяго за гады вайны гітлераўцы забілі 79 жыхароў.

  • XIX стагодзьдзе: 1886 год — 56 двароў, 560 жыхароў
  • XX стагодзьдзе: 1909 год — 147 двароў, каля 1 тыс. жыхароў; маёнтак — 1 двор, 12 жыхароў; 1917 год — 214 двароў, 1188 жыхароў; маёнтак — 1 двор, 6 жыхароў; 1940 год — 420 двароў, 1357 жыхароў; 1999 год — 1025 жыхароў; 2000 год — 460 двароў, 1079 жыхароў
  • XXI стагодзьдзе: 2010 год — 761 жыхар

Інфраструктура

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Сярэдняя школа, Дом культуры, комплексны прыёмны пункт бытавога абслугоўваньня насельніцтва, бібліятэка, лякарня, аптэка, вэтэрынарны пункт, аддзяленьне сувязі, кафэ, дзіцячы сад, аддзяленьне ААТ «Беларусбанк», філія Лельчыцкай дзіцячай школы мастацтваў, 4 крамы. Цэнтар камунальнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Буйнавічы».

Інфармацыя для турыстаў

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Помнікі архітэктуры

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  • Царква. Пабудаваная ў 1803 годзе на сродкі мясцовага насельніцтва.
  • Цагляная царква. Пабудаваная ў 1996 годзе.

Страчаная спадчына

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  • Царква
  1. ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf) С. 213
  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Лельчыцкага р-на. — Мн.: Паліграфафармленне, 2002. — 606 с.: іл. ISBN 985-6351-13-8.

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]