Аляксандар Міхневіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Вікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Міхневіч.
Аляксандар Міхневіч
5-ы амбасадар Беларусі ў Бэльгіі
13 чэрвеня 2016 — 29 ліпеня 2021
Прэзыдэнт: Аляксандар Лукашэнка
Прэм’ер-міністар: Раман Галоўчанка, Сяргей Румас, Андрэй Кабякоў
Папярэднік: Андрэй Яўдачэнка
1-ы намесьнік міністра замежных справаў Беларусі
12 верасьня 2012 — 13 чэрвеня 2016
Прэм’ер-міністар: Андрэй Кабякоў, Міхаіл Мясьніковіч
Папярэднік: Ігар Петрышэнка
Наступнік: Андрэй Яўдачэнка
5-ы амбасадар Беларусі ў Вялікабрытаніі
4 жніўня 2006 — 12 верасьня 2012
Прэм’ер-міністар: Міхаіл Мясьніковіч, Сяргей Сідорскі
Папярэднік: Аляксей Мажухоў
Наступнік: Сяргей Алейнік
Намесьнік міністра замежных справаў Беларусі
23 сакавіка 2000 — 30 кастрычніка 2006
Прэм’ер-міністар: Сяргей Сідорскі, Генадзь Навіцкі, Уладзімер Ярмошын,
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 24 сьнежня 1953 (67 гадоў)
Менск, Беларуская ССР, СССР
Бацька: Юры Міхневіч (1925—1998)
Адукацыя: Маскоўскі інжынэрна-фізычны інстытут (1977), Усесаюзная акадэмія вонкавага гандлю (1986)
Узнагароды:
Ордэн Пашаны (Беларусь)

Алякса́ндар Ю́р’евіч Міхне́віч (нар.1953, Менск, цяпер Беларусь) — беларускі дыплямат.

Намесьнік (2000—2006) і 1-ы намесьнік міністра замежных справаў Беларусі (2012—2016), 5-ы амбасадар Беларусі ў Вялікабрытаніі (2006—2012) і ў Бэльгіі (2016—2021). Сын міністра культуры Беларускай ССР Юрыя Міхневіча (1977—1988)

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў сям'і сакратара Менскага гарадзкога камітэту Камсамолу Беларусі Юрыя Міхневіча. У 1977 годзе скончыў Маскоўскі інжынэрна-фізычны інстытут (Расейская СФСР). У 1977—1978 гадах працаваў інжынэрам вытворча-тэхнічнага аб’яднаньня «Інтэграл» у Менску (Беларуская ССР), дзе ў 1979—1980 гадах быў намесьнікам сакратара камітэту камсамолу. У 1980—1983 гадах — загаднік аддзелу Менскага гарадзкога камітэту Камуністычнага саюзу моладзі Беларусі. У 1983—1986 гадах — слухач Усесаюзнай акадэміі вонкавагага гандлю. У 1986—1987 гадах выконваў абавязкі закадніка аддзелу кадраў Беларускага навукова-дасьледчага інстытуту навукова-тэхнічнай інфармацыі і тэхніка-эканамічных дасьледаваньняў Дзяржпляну БССР, дзе ў 1987—1988 гадах працаваў загаднікам аддзелу патэнтна-ліцэнзійных дасьледаваньняў. З 1988 году быў начальнікам аддзелу вонкаваэканамічных сувязяў Міністэрства лёгкай прамысловасьці БССР.

У 1992—1995 гадах быў начальнікам адпаведнага аддзелу, а затым управы канцэрну «Беллегпрам», дзе ад 15 жніўня 1995 году да 31 сакавіка 2000 году быў 1-м віцэ-прэзыдэнтам[1][2].

23 сакавіка 2000 году прызначаны намесьнікам міністра замежных справаў Рэспублікі Беларусь[3]. 4 жніўня 2006 году быў прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Аб'яднаным Каралеўстве Вялікае Брытаніі ды Паўночнае Ірляндыі, а таксама амбасадарам у Рэспубліцы Ірляндыя па сумяшчальніцтве [4]. Толькі 30 кастрычніка 2006 году быў фармальна вызвалены ад пасады намесьніка Міністра [5].

18 сьнежня 2003 году ўзнагароджаны Ганаровай граматай Савету Міністраў [6]. Са жніўня 2006-га і да верасьня 2012 году — амбасадар Беларусі ў Вялікабрытаніі і па сумяшчальніцтве ў Ірляндыі. Ад 10 верасьня 2012-га па 13 чэрвеня 2016 году быў 1-м намесьнікам міністра замежных справаў Беларусі.13 чэрвеня 2016 году прызначаны амбасадарам Беларусі ў Бэльгіі. 29 ліпеня 2021 году А. Лукашэнка падпісаў Указ № 296 аб вызваленьні Міхневіча з пасады амбасадара Беларусі ў Бэльгіі і па сумяшчальніцтве ў Люксэмбургу ў сувязі з выхадам у адстаўку. Адначасна Міхневіча вызвалілі з пасады пастаяннага прадстаўніка Беларусі пры Эўразьвязе, Эўрапейскай супольнасьці па атамнай энэргіі і па сумяшчальніцтве пры Арганізацыі Паўночнаатлянтычнай дамовы[7].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Постановление Кабинета Министров Республики Беларусь от 15 августа 1995 г. №445 "О назначении А.Ю.Михневича первым вице-президентом Белорусского государственного концерна по производству и реализации товаров легкой промышленности(недаступная спасылка) (рас.)
  2. ^ Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 31 марта 2000 г. №436 "Аб вызваленні А.Ю.Міхневіча ад пасады першага віцэ-прэзідэнта Беларускага дзяржаўнага канцэрна па вытворчасці і рэалізацыі тавараў лёгкай прамысловасці"(недаступная спасылка)
  3. ^ Указ Президента Республики Беларусь от 23 марта 2000 г. №151 "О назначении А.Ю.Михневича заместителем Министра иностранных дел Республики Беларусь"(недаступная спасылка) (рас.)
  4. ^ Указ Президента Республики Беларусь от 4 августа 2006 г. №495 "О назначении А.Ю.Михневича Чрезвычайным и Полномочным Послом Республики Беларусь в Соединенном Королевстве Великобритании и Северной Ирландии, Чрезвычайным и Полномочным Послом Республики Беларусь в Ирландии по совместительству"(недаступная спасылка) (рас.)
  5. ^ Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 30 октября 2006 г. №1433 "Аб назначэнні і вызваленні некаторых службовых асоб" (рас.)
  6. ^ Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 18 декабря 2003 г. №1659 "О награждении А.Ю.Михневича Почетной грамотой Совета Министров Республики Беларусь"(недаступная спасылка) (рас.)
  7. ^ Аляксандар Міхневіч вызвалены з пасады пасла Беларусі ў Бэльгіі і пастаяннага прадстаўніка пры ЭЗ // Прэзыдэнт Рэспублікі Беларусь, 29 ліпеня 2021 г. Праверана 30 ліпеня 2021 г.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]