558 Авіяцыйны рамонтны завод

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
558 Авіяцыйны рамонтны завод
558 ARZ.jpg
Тып адкрытае акцыянэрнае таварыства
Заснаваная 26 чэрвеня 1941 (78 гадоў таму)
Разьмяшчэньне Баранавічы, Берасьцейская вобласьць
Ключавыя фігуры дырэктар Павал Пінігін[1]
Галіна авіяцыйная прамысловасьць
Прадукцыя рамонт авіятэхнікі
Чысты прыбытак 500,826 млрд руб (2 кв, 2016)
Лік супрацоўнікаў 1954 (2016)

ААТ «558 Авіяцыйны рамонтный завод» — адно з найбуйнейшых у СНД прадпрыемстваў па рамонце і мадэрнізацыі сучаснай баявой авіяцыйнай тэхнікі, якая знаходзіцца на ўзбраеньні ў Ваенна-паветраных сілах ня толькі краінаў постсавецкай прасторы, але і многіх дзяржаваў далёкага замежжа. Зьяўляецца найважнейшым авіярамонтным прадпрыествам ў Беларусі. Знаходзіцца ў горадзе Баранавічы.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Прадпрыемства было заснаванае ў першыя дні пасьля пачатку вайны СССР з фашысцкай Нямеччынай — 26 чэрвеня 1941 году, калі ў адпаведнасьці з загадам камандуючага Паўднёва-Заходнім фронтам ў Харкаве пачалося фармаваньне 38-й рухомай авіяцыйна-рамонтнай чыгуначнай майстэрні (РАМ)[2].

Майстэрні, перамяшчаючыся па чыгунках, павінны былі грунтавацца паблізу лініі фронту, каб апэратыўна рамантаваць пашкоджаную ў баях авіятэхніку, аднак з-за адсутнасьці неабходнага рухомага складу (за выключэньнем 3-х вагонаў) яны 1 жніўня 1941 г. на падставе загаду штаба ВПС Паўднёва-Заходняй вайсковай акругі былі нададзены 257 стацыянарным авіяцыйным майстэрням (САМ) ў г. Харкаве і ў складзе 257 САМ 1 кастрычніка 1941 году эвакуіраваліся ў горад Урупінск Сталінградзкай вобласьці. На падставе распараджэньня ад 26 кастрычніка 1941 г. 257 САМ перабазуюцца ў г. Сарочынск Чкалаўскай вобласьці, а 38-е РАМ застаюцца ва Ўрупінску і пачынаюць функцыянаваць як самастойная баявая адзінка.

Згодна з загадам камандуючага ВПС КА № 4596 ад 11 ліпеня 1942 году 38 РАМ 8 ВА двума чыгуначнымі саставамі перабазуюцца з Урупінска за Волгу, на станцыю Безназоўная Саратаўскай вобласьці. Майстэрні атрымалі адмысловы авіярамонтны цягнік, дзе знаходзілася ўсё тэхнічнае абсталяваньне, інструмэнты і асабісты склад. З гэтага моманту майстэрні сталі цалкам адпавядаць сваёй назьве і прызначэньню — знаходзіцца як мага бліжэй да сваіх часьцей для забесьпячэньня апэратыўнага аднаўленьня пашкоджаных у баях самалётаў. У гэтым цягніку 38 РАМ прайшлі баявы шлях ад Сталінграду да Ўсходняй Прусіі.

Пасьля вызваленьня Крыму 38 РАМ былі перададзеныя ў склад 3-га Беларускага фронту і перабазаваныя ў ліпені 1944 году на станцыю Ельня Смаленскай вобласьці, дзе ўдзельнічалі ў забесьпячэньні апэрацыі «Баграціён» па вызваленьні Беларусі. У пачатку 1944 году быў атрыманы загад аб перабазаваньні ў Коўна ў склад 1-й Паветранай Арміі. У красавіку 1945 году частка перабазавалася ў Гумбінэн, цяпер Гусеў Калінінградзкай вобласьці і тут працягвала працу па аднаўленьню авіятэхнікі да канца Вялікай Айчыннай вайны.

У гады вайны майстэрня рамантавала пашкоджаныя ў баях зьнішчальнікі Як-1, лёгкія бамбавікі Су-2, браняваныя штурмавікі Іл-2, Іл-10. За гады вайны сіламі майстэрняў было адрамантавана 286 самалётаў розных тыпаў. 5 красавіка 1945 38-е рухомая авіяцыйна-рамонтныя чыгуначныя майстэрні Ўказам Прэзыдыюму Вярхоўнага Савета СССР узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі за баявыя заслугі перад Радзімай у пэрыяд Вялікай Айчыннай вайны.

Пасьля вайны калектыў часткі пасьпяхова асвоіў рамонт рэактыўных самалётаў МіГ-15 і МіГ-17, хуткасных бамбавікоў ТУ-16. У жніўні 1945 году майстэрні перадысьлякаваліся ў мястэчка Наваельня Гарадзенскай вобласьці і ўвайшлі ў склад 26 Паветранай Арміі. З траўня 1953 году месцам пастаяннай дысьлякацыі частцы становіцца г. Баранавічы. У 1958 годзе годзе вайсковая база перабазавалася з чыгуначных вагонаў у новыя вытворчыя памяшканьні дзе і знаходзіцца дасюль.

15 чэрвеня 1963 гады частка прыступіла да рамонту ракетнай тэхнікі, але ўжо 10 сакавіка 1966 году зноў вярнулася да аднаўленьня авіяцыйнай тэхнікі.

У 1989 годзе завод першым у СССР засвоіў рамонт шматмэтавага зьнішчальніка Су-27, у 1993—1994 гг. пачынаецца асваеньне рамонту самалёта-штурмавіка Су-25, шматмэтавага зьнішчальніка чацьвёртага пакаленьня МіГ-29 і лёгкага транспартнага самалёту Ан-2. У 2003—2005 гадах на заводзе быў пасьпяхова асвоены рамонт верталётаў Мі-8, Мі-24.

Дзейнасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны напрамак дзейнасьці прадпрыемства — рамонт і мадэрнізацыя самалётаў Су-22, Су-25, Су-27 (Су-30), МіГ-29, Ан-2, верталётаў Мі-8 (Мі-17) і Мі-24 (Мі- 35). Прадпрыемства ажыцьцяўляе поўны цыкл рамонту плянёра і ўсіх камплектуючых вырабаў, выконвае комплекс дапрацовак авіяцыйнай тэхнікі і дадатковыя прафіляктычныя мерапрыемствы, якія павышаюць яе надзейнасьць.

Акрамя асваеньня рамонту новых тыпаў авіятэхнікі, прадпрыемства распрацоўвае і вырабляе сыстэмы радыётэхнічнай абароны лятальных апаратаў ад высокадакладнай радыёкіраванай зброі, тактычныя бесьпілётныя авіяцыйныя комплексы[3][4], складанае стэндавай абсталяваньне і КПА, арганізоўвае сэрвіснае (пасьляпродажнае) абслугоўваньне тэхнікі, займаецца праектаваньнем і стварэньнем цэнтраў лагістычнай падтрымкі авіятэхнікі, навучаньнем пэрсаналу заказчыкаў рамонту і эксплюатацыі авіяцыйнай тэхнікі.

Распрацаваныя і выпускаюцца тактычныя бесьпілётнікі «Бекард-1 (2)», «Кондар-1 (2)» і бесьпілётнік вэртыкальнага ўзьлёту і пасадкі — «Шэршань»[5].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]