Перайсьці да зьместу

Ярмолічы (Вязынскі сельсавет)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Ярмолічы
Населены пункт
Краіна Беларусь
Вобласьць Менская
Раён Вялейскі
Сельсавет Вязынскі
Часавы пас
Каардынаты 54°26′37,70″ пн. ш. 27°08′27,50″ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць 73 чал. (2010)
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код +375 1771
Паштовы індэкс 222417[1]
СААТА 6213813166
Нумарны знак 5
Ярмолічы на мапе Беларусі ±
Ярмолічы
Ярмолічы
Ярмолічы
Ярмолічы
Ярмолічы
Ярмолічы

Ярмо́лічы[2]вёска ў Вялейскім раёне Менскай вобласьці. Ярмолічы ўваходзяць у склад Вязынскага сельсавету[3].

У 1866 годзе вёска ў складзе Вялейскага павету Расейскай імпэрыі.

У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Вязынь Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва Польскай Рэспублікі[4][5][6][7][8].

  • 1921 год — 366 чалавек[9].
  • 1931 год — 408 чалавек[10].
  • 1999 год — 125 чалавек
  • 2010 год — 73 чалавекі
  1. Ярмоличи / zip.belpost.by (рас.)
  2. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (djvu) С. 146
  3. Дзяржаўны цэнтар мапаграфа-геадэзічных матэрыялаў і дадзеных Рэспублікі Беларусь(недаступная спасылка)  (рас.)
  4. Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 60.
  5. https://web.archive.org/web/20220427214757/https://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/70/plik/m-631.pdf
  6. https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/;3950665
  7. Piotr Eberhardt, Formowanie się polskiej granicy wschodniej po II wojnie światowej, «Dzieje Najnowsze», Rocznik L — 2018 (2), 2018, s. 95-100.
  8. https://www.prawo.pl/akty/dz-u-1961-47-253,16785144.html
  9. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej — Tom VII — Część II — Ziemia Wileńska — Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923, s 89.
  10. Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 29