Перайсьці да зьместу

Эльблёнг

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Эльблёнґ
Населены пункт
Сьцяг Герб
Краіна Польшча
Ваяводзтва Вармінска-Мазурскае
Дата заснаваньня 1237
Геаграфія
Плошча
  • 79,82 км²
Часавы пас
Каардынаты 54°10′ пн. ш. 19°24′ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць
Этнахаронімы elblążanin[2] і elblążanka[3]
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Паштовы індэкс 82-300–82-315
Нумарны знак NE
Узнагароды
ордэн „Сьцяг Працы“ I ступені
Сайт elblag.eu (пол.)
Эльблёнґ на мапе Польшчы
Эльблёнґ
Эльблёнґ
Эльблёнґ

Эльблёнґ (па-польску: Elbląg; па-нямецку: Elbing) — горад у паўночнай Польшчы з насельніцтвам 126 419 чалавек на 2009 год і адміністрацыйны цэнтар Эльблёнскага павету. З 1999 горад быў далучаны да Вармінска-Мазурскага ваяводзтва. Да гэтага горад быў адміністрацыйным цэнтрам Эльблёнскага ваяводзтва (1975—1998) і галоўным горадам у Гданьскім ваяводзтве (1945—1975). Гэты горад зьяўляецца портам на рацэ Эльблёнґ, якая ўпадае ў Вісьлінскую затоку прыкладна за 10 км на поўнач, тым самым даючы гораду доступ да Балтыйскага мора цераз падуладную Расеі Балтыйскую пратоку.

Эльблёнґ упершыню згадваецца як «Ilfing» у «Падарожжах Ахтэрэ і Вульфстана», напісаных на англа-саксонскай мове ў пэрыяд кіраваньня караля Альфрэда паводле зьвестак, атрыманых ад вікінгаў, якія наведалі гэтае месца.

Катэдра Сьв. Мікалая.

Заснаваны крыжакамі ў 1237 годзе на месцы болей старажытнага цэнтра, які прынята атаясамліваць з вараскім Трусо. Насельніцтва — 126 419 тыс. жыхароў (2009).

Гістарычна прускі горад, цэнтар старажытнапрускай вобласьці Памэзанія, Эльблёнґ стаў часткай Польшчы толькі пасьля Другой сусьветнай вайны. Новае польскае насельніцтва ў значнай ступені складалася з палякаў, пераселеных з Савецкага Саюзу.

Эльблёнґ зьяўляецца пасябраным з:[4]

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]