Старое Высокае (Гомельская вобласьць)
| Старое Высокае лац. Staroje Vysokaje | |
| Населены пункт | |
 | |
| Краіна | Беларусь |
|---|---|
| Вобласьць | Гомельская |
| Раён | Ельскі |
| Сельсавет | Старавысокаўскі |
| Першыя згадкі | 1538 |
| Часавы пас | |
| Каардынаты | 51°46′17,70″ пн. ш. 28°49′52,40″ у. д.HGЯO |
| Насельніцтва | |
| Колькасьць | 333 чал. (2004) |
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |
| Тэлефонны код | +375 2354 |
| Нумарны знак | 3 |
| Старое Высокае на мапе Беларусі ±   Старое Высокае | |
Старо́е Высо́кае[1] — вёска ў Беларусі, каля мэліярацыйных каналаў. Цэнтар сельсавету Ельскага раёну Гомельскай вобласьці. Насельніцтва 333 чал. (2004). Знаходзіцца за 27 км на захад ад места і чыгуначнай станцыі Ельск (лінія Каленкавічы — Оўруч), за 204 км ад Гомелю. Аўтамабільная дарога зьвязвае вёску зь Ельскам.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Вялікае Княства Літоўскае
[рэдагаваць | рэдагаваць код]20 красавіка 1538 году кароль польскі і вялікі князь літоўскі Жыгімонт Стары пацьвердзіў кіеўскаму зямяніну Мацею Угрыноўскаму права на маёнтак Высокае і на траціны ў Вялаўску і Кочышчах[2].
Напярэдадні падпісаньня акту Люблінскай уніі ўказам караля Жыгімонта Аўгуста ад 6 чэрвеня 1569 году Кіеўскае ваяводзтва (і Высокае з угодзьдзямі[a]) было далучана да Кароны Польскай[4].
Карона Каралеўства Польскага
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Пры разьмежаваньні Кіеўскага ваяводзтва Каралеўства Польскага і Мазырскага павету Вялікага Княства Літоўскага ў сьнежні 1621 — студзені 1622 году добры Высокае князя Заслаўскага, Скароднае паноў Машчаніцкіх, Вялаўск і Карма паноў Ставецкіх, паны камісары згодна запісалі прыналежнымі да ваяводзтва Кіеўскага[5].
Пад уладай Расейскай імпэрыі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) Высокае апынулася ў межах Расейскай імпэрыі, ад 3 траўня 1795 году ў адноўленым Мазырскім павеце Менскага намесьніцтва, з 12 сьнежня 1796 губэрні.
Найноўшы час
[рэдагаваць | рэдагаваць код]9 лютага 1918 году, яшчэ да падпісаньня Берасьцейскага міру з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), Германія перадала паўднёвую частку Беларусі Украінскай Народнай Рэспубліцы. У адказ на гэта, 9 сакавіка Другой Устаўной граматай тэрыторыя абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Высокае ў складзе Мазырскага павету, аднак, апынуўся ў часова створанай 15 чэрвеня Палескай губэрні з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. З 18 траўня тут дзеяла «варта Украінскай Дзяржавы» гэтмана Паўла Скарападзкага[6]
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- XVIII стагодзьдзе: 1795 — 16 двароў, 112 жыхароў
- XIX стагодзьдзе: 1897 — 31 двор, 248 жыхароў (паводле перапісу)
- XX стагодзьдзе: 1908 — 57 двароў, 311 жыхароў; 1940 — 62 двары, 197 жыхароў; 1959 — 178 жыхароў (паводле перапісу); 1999 — 343 жыхары
- XXI стагодзьдзе: 2004 — 124 гаспадаркі, 333 жыхары[7]
Заўвагі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf)
- ↑ Архив Юго-Западной России (Архив ЮЗР). Ч. VIII. Т. IV. Акты о землевладении в Юго-Западной России XVI—XVIII вв. — Киев, 1907. № 60
- ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі ў 3-х тамах: Т. 1. — Мінск: Белкартаграфія, 2009. С. 148, 201; ВГАБ у 4-х тамах: Т. 2. — Мінск, 2013. С. 121, 200
- ↑ Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)
- ↑ ŹD. T. XX. S. 93; Крикун Н. Г. Административно-территориальное устройство Правобережной Украины в XV—XVIII вв. — Киев, 1992. С. 142—143.
- ↑ Ціхаміраў А. В. Станаўленне і развіццё беларуска-украінскіх адносін у 1918—1920 гг. // Веснік БДУ. Сер. 3. 2005. № 3. С. 28 — 32; Ільїн, О. Західне Полісся в Українській Державі гетьмана Скоропадського (Історія в документах) / О. Ільїн // Над Бугом і Нарвою: український часопис Підляшшя. — 2014. № 3. С. 42; Валентина Метлицька. Тимчасова німецька окупація та її вплив на долю східного Білоруського Полісся (березень 1918 — січень 1919 рр.). // Україна та Німеччина: міждержавні відносини: збірник наукових праць / ред. кол. Владислав Верстюк (гол.), Степан Віднянський, Руслан Пиріг, Ірина Матяш, Дмитро Вєдєнєєв, Володимир Бойко, Дмитро Казіміров. — Чернігів: Сіверський центр післядипломної освіти, 2018. С. 286—296 (артыкул беларускамоўны)
- ↑ Гарады і вёскі Беларусі. Энцыкл. Т. 1. Кн. 1. — Менск, 2004.
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 1, кн. 1. Гомельская вобласць / С.В. Марцэлеў; рэдкал.: Г.П. Пашкоў (гал. рэд.) [і інш.]. — Менск: БелЭн, 2004. — 632 с.: іл. ISBN 985-11-0303-9.