Рудня (Жыткавіцкі раён)
| Рудня | |
| Населены пункт | |
.jpg) | |
| Краіна | Беларусь |
|---|---|
| Вобласьць | Гомельская |
| Раён | Жыткавіцкі |
| Сельсавет | Руднянскі |
| Першыя згадкі | XVIII стагодзьдзе |
| Геаграфія | |
| Вышыня НУМ | 129 м |
| Часавы пас | |
| Каардынаты | 52°10′56″ пн. ш. 27°56′55″ у. д.HGЯO |
| Насельніцтва | |
| Колькасьць | 169 чал. (2010) |
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |
| Тэлефонны код | +375 2353 |
| Паштовы індэкс | 247961 |
| СААТА | 3216840071 |
| Нумарны знак | 3 |
| Рудня на мапе Беларусі ±   Рудня | |
Ру́дня[1] — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласьці, на правым беразе ракі Навуці, за 6 км на паўднёвы ўсход ад Жыткавічаў. Рудня ўваходзіць у склад Руднянскага сельсавету.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Зь ліпеня 1941 году па 5 ліпеня 1944 году вёска была акупаваная нямецкімі захопнікамі. У гады Вялікай Айчыннай вайны тут дзейнічала патрыятычнае падпольле.
З 1919 году да 21 студзеня 1969 году зьяўлялася цэнтрам Руднянскага сельсавету[2].
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- XX стагодзьдзе: 1908 год — вёска: 279 жыхароў; 1924 год — вёска: 87 двароў, 492 жыхары; 1994 год — вёска: 102 двары, 210 жыхароў; 1999 год — 199 жыхароў
- XXI стагодзьдзе: 2010 год — 169 жыхароў
Вуліцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Вуліцы: Кастрычніцкая, Лясная, Новая, Пасялковая, Савецкая, Саўгасная.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf) С. 181
- ↑ Рудненский сельский Совет депутатов и исполнительный комитет (рас.) // Фондавы каталёг дзяржаўных архіваў Рэспублікі Беларусь
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Жыткавіцкага р-на / Рэд.-укл. В. Р. Феранц. — Мн.: Ураджай, 1994. — 767 с., [8] л. іл. ISBN 5-7860-0614-X.
- Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 1, кн. 1. Гомельская вобласць / С.В. Марцэлеў; рэдкал.: Г.П. Пашкоў (гал. рэд.) [і інш.]. — Менск: БелЭн, 2004. — 632 с.: іл. ISBN 985-11-0303-9. С. 510