Паспалітае рушэньне

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Юзэф Брант, Паспалітае рушэньне ў бродзе (1880)

Паспалі́тае рушэ́ньне — земскі збор мужоў, апалчэньне, агульная выправа ў Вялікім Княстве Літоўскім[1]. Ахоплівала ўсіх землеўладальнікаў. Памер вайсковай павіннасьці вызначала велічыня зямельнага надзелу. Ухвалу (пастанову) аб скліканьні рушэньня мог прыняць толькі вальны сойм.

У XVIXVII стагодзьдзях асноўную частку паспалітага рушэньня складала шляхта[2].

Сёньня паспалітае рушэньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У сьвеце шмат краінаў мае паспалітае рушэньне: Іран, ЗША, Беларусь.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. Кн. 1. — Менск, 2001. С. 559.
  2. ^ Сагановіч Г. Паспалітае рушэнне // ВКЛ. Энцыкл. Т. 2. — Менск, 2005. С. 405

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]