Партыя рэгіёнаў
| Партыя рэгіёнаў | |
| па-ўкраінску: Партія регіонів | |
 | |
| Лідэр партыі | Віктар Януковіч |
|---|---|
| Заснавальнік | Уладзімер Рыбак, Мікола Азараў, Яфім Леанідавіч Звягільскі[d], Valentyn Landyk[d], Leonid Chernovetskyi[d], Віктар Януковіч і Пятро Парашэнка |
| Дата заснаваньня | 6 лістапада 1997 |
| Ідэалёгія |
унівэрсальная[1][2][3] цэнтрызм[4] рэгіёналізм[4][5] эўраскептыцызм[4][6] русафільства[7] |
| Колькасьць | 450 000 |
| Колькасьць дэпутатаў | |
| · Вярхоўная Рада |
175 / 450 |
| · абласныя рады |
1510 / 3040 |
| Афіцыйны сайт | partyofregions.org.ua |
Партыя рэгіёнаў (па-ўкраінску: Партія регіонів) — адна з найбольш уплывовых палітычных партыяў Украіны. Заснаваная 26 кастрычніка 1997 году пад назвай «Партыя рэгіянальнага адраджэньня Ўкраіны». Афіцыйна зарэгістраваная 6 лістапада 2000 году, рэгістрацыйнае пасьведчаньне № 939.[8] Перарэгістраваная пад назвай «Партыя рэгіёнаў Украіны» 21 сакавіка 2001 году.
Лідэр партыі — Віктар Януковіч.
Ідэалёгія
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Нягледзячы на адсутнасьць выразнай ідэалёгіі, Партыя рэгіёнаў можа быць расцэненая як правалібэральная партыя, якая выказвае інтэрасы буйнага капіталу паўднёвага-ўсходу Ўкраіны, прарасейская рыторыка. Арыентуецца на Украінскую Праваслаўную Царкву Маскоўскага Патрыярхату.
Зьезды партыі
[рэдагаваць | рэдагаваць код] | Гэтая старонка ўтрымлівае застарэлыя зьвесткі.
|
- 1997, 26 кастрычніка — I арганізацыйны зьезд
- 1999, 13 сакавіка — II зьезд, 1 этап
- 1999, 22 траўня — II зьезд, 2 этап
- 2000, 17 лістапада — III пазачарговы зьезд
- 2000, 18 лістапада — IV аб’яднальны зьезд
- 2003, 19 чэрвеня — V зьезд, (Кіеў)
- 2004, 4 ліпеня — VI зьезд, (Запарожжа)
- 2005, 5 сакавіка — VII зьезд
- 2005, 3 сьнежня — VIII пазачарговы зьезд — 450 дэлегатаў
- 2006, 4 сакавіка — IX зьезд, (Кіеў) — 431 дэлегат
- 2007, 4 жніўня — X зьезд, (Кіеў) — 1055 дэлегатаў
- 2008, 19 красавіка — XI зьезд, (Кіеў) — 558 дэлегатаў
Удзел у выбарах
[рэдагаваць | рэдагаваць код]На датэрміновых выбарах у Вярхоўную раду Ўкраіны 2007 году партыя атрымала 8 013 895 галасоў выбарцаў, або 34,37% (першае месца)[9] і атрымала 175 мандатаў у Вярхоўнай Радзе.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Against All Odds:Aiding Political Parties in Georgia and Ukraine by Max Bader, Vossiuspers UvA, 2010, ISBN 978-9056296315 (page 82)
- ↑ Strange Familiar Faces, The Ukrainian Week (15 September 2012)
- ↑ Ideological Splits, The Ukrainian Week (10 March 2011)
- 1 2 3 Ukraine Parties and Elections in Europe Архіўная копія ад 12 June 2018 г.
- ↑ Barrington, Lowell. After Independence:Making and Protecting the Nation in Postcolonial and Postcommunist States. — University of Michigan Press, 2006. — С. 205. — ISBN 978-0472068982
- ↑ Arsenyi Svynarenko (29 серпня 2014) Ukraine's political landscape is shifting Politiikasta.fi Праверана 28 липня 2015 г. Архіўная копія ад 24 September 2015 г. (анг.)
- ↑ Viktor Yanukovych's party claims victory // The Economist29 жовтня 2012 г. Праверана 7 жовтня 2015 г.
- ↑ Міністерство юстиції України — перелік політичних партій в Україні (укр.)
- ↑ Цэнтральная выбарчая камісія Ўкраіны (укр.)
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
| ||||||||
 |
Гэта — накід артыкула пра ўкраінскую палітыку. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |