Кропка (знак прыпынку)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Кро́пка (.) — знак прыпынку, які выкарыстоўваецца пры напісаньні ў многіх мовах сьвету.

У беларускай мове[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У беларускай мове кропка выкарыстоўваецца:

  • для завяршэньня сказу:
    • Цягнік прыехаў.
  • для скарачэньня словаў:

Кропку, як і іншыя знакі прыпынку, аддзяляюць ад іншых знакаў прыпынку прабелам.

Адзіночныя сказы не заўсёды маюць кропку ў канцы сказа (напрыклад, у сьпісах, у назвах).

Паходжаньне знаку[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першыя знакі прыпынку былі ў Астраміравым Эвангельлі. Спачатку быў знак крыжа (знак прыпынку), ім пісар абазначаў месца, на якім перад уходам на малебен або трапезу астанавіўся чыцец. Затым знак скараціўся да дзьвюх кропках, а потым да проста кропкі[1].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]