Дэпартыва Ля-Каруньня
| Дэпартыва | |||||
| Поўная назва | Real Club Deportivo de La Coruña, S.A.D. | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Заснаваны | 1906 | ||||
| Горад | Ля-Каруньня, Гішпанія | ||||
| Стадыён | «Рыясор» Умяшчальнасьць: 34 600 | ||||
| Прэзыдэнт | Антоніё Каўсэйра[d] | ||||
| Галоўны трэнэр | |||||
| Чэмпіянат | Ля Ліга | ||||
| · 2025—2026 | Сэгунда, 2 месца (падвышэньне) | ||||
| |||||
rcdeportivo.es (гішп.) (галіс.) (анг.) | |||||
«Дэпарты́ва» (па-гішпанску: Real Club Deportivo de La Coruña) ― гішпанскі футбольны клюб з гораду Ля-Каруньня з правінцыі Галісія. Заснаваны ў 1906 годзе. Хатнія гульні праводзіць на стадыёне «Рыясор», што ўмяшчае 34 600 гледачоў.
Пераможца чэмпіянату Гішпаніі (2000) і яшчэ пяць разоў фінішаваў другім (1950, 1994, 1995, 2001 і 2002). Двойчы выйграваў Кубак Гішпаніі і тройчы Супэркубак. Пяць разоў прымалі ўдзел у Лізе чэмпіёнаў і столькі ж разоў у Кубку УЭФА. Да правядзеньня чэмпіянату Гішпаніі клюб шэсьць разоў станавіўся чэмпіёнам Галісіі (1927, 1928, 1931, 1933, 1937, 1940). Галоўным праціўнікам клюбу ёсьць іншая каманда з Галісіі — «Сэльта» зь Віга. Традыцыйна гуляе ў бела-сініх паласатых кашулях і сініх шортах і гетрах.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
У 1902 годзе Хасэ Марыя Абаля вярнуўся дадому ў Ля-Каруньню пасьля навучаньня ў Ангельшчыне, дзе ён пазнаёміўся з гульнёй у футбол. У 1904 годзе ён разам зь сябрамі сабралі каманду, якую назвалі Каруньня (гішп. Coruña). Гульня ў горадзе стала больш папулярнай, калі ў прэстыжнай гімназіі гораду Sala Calvet футбол быў уведзены ў праграму навучаньня. У сьнежні 1906 году вучні гімназіі згаданай вышэй стварылі сваю ўласную каманду, якую назвалі Club Deportivo da Sala Calvet. Праз два з паловай гады клюб атрымаў статус каралеўскага ад Альфонса XIII і з гэтага часу існуе цяперашні назоў каманды Real Club Deportivo de A Coruña. Каманда рэгулярна ладзіла таварыскія матчы і брала ўдзел у мясцовых лігах, але ў раньнія гады не дасягала посьпеху ў Кубку Гішпаніі. У 1920 годзе нацыянальная зборная Гішпаніі дэбютавала на летніх Алімпійскіх гульнях у Антвэрпэне. Пасьпяховы выступ зборнай павялічыў папулярнасьць футболу, і ў выніку многія каманды набылі прафэсійны статус. Адмыслова была створаная ліга, старт якой быў заплянаваны на сэзон 1928—1929 гадоў.
У 1928 годзе «Дэпартыва» ня здолеў кваліфікавацца ў першы ў гісторыі сэзон Першага дывізіёну, замест гэтага выступаючы ў Сэгундзе, дзе фінішаваў восьмым пры дзесяці ўдзельніках. У наступныя гады каманда працягвала змагацца ў дывізіёне, які неўзабаве мусіў перажыць значныя структурныя і геаграфічныя зьмены. У 1932 годзе ў Кубку «Дэпартыва» перамог мадрыдзкі «Рэал», які ў той час у лізе прайшоў увесь сэзон без паразаў. У 1936 годзе пачалася грамадзянская вайна ў Гішпаніі, што змусіла спыніць усе афіцыйныя спаборніцтвы да сэзону 1939—1940 гадоў. У тым годзе карунцы кваліфікаваліся ў этап за павышэньне. Вызначальным стаў апошні матч супраць прынцыповых супернікаў з «Сэльты», якія змагаліся за выжываньне. «Сэльта» перамагла зь лікам 1:0 і засталася ў найвышэйшым дывізіёне, а надзеі «Дэпартыва» на павышэньне былі зруйнаваныя. Аднак у наступным сэзоне клюб усё ж такі дасягнуў плэй-оф за павышэньне і гэтым разам перамог «Мурсію» зь лікам 2:1, атрымаўшы павышэньне ў Ля Лігу ўпершыню ў сваёй гісторыі. Першы сэзон у элітным дывізіёне клюб скончыў на чацьвертым радку. Аднак у наступныя некалькі гадоў каманда пачала занепадаць, фінішаваўшы спачатку дзявятай, а затым дванаццатай і, нарэшце, у сэзоне 1944—1945 гадоў, чатырнаццатай, што вымусіла каманду спыніць свае выступы ў першым дывізіёне. Імгненнае павышэньне было дасягнута ў наступным годзе, але «Дэпартыва» не ўтрымаўся ў лізе, тым ня менш, адразу вярнуўшыся ў найвышэйшы дывізіён.
У 1940-я гады «Дэпартыва» надумаў пабудаваць новы стадыён «Рыясор», на якім прымае гасьцей дасюль. Гэтая арэна была адкрытая 28 кастрычніка 1944 году лігавым матчам супраць «Валенсіі». У гэты час ключавым гульцом каманды быў брамнік Хуан Акуньня. Ён атрымаў чатыры трафэі Саморы паміж 1942 і 1951 гадамі, што зрабіла яго другім брамнікам у гішпанскай лізе з найбольшым лікам узнагародаў. Клюб скончыў сэзон 1948—1949 гадоў на дзясятым месцы. Наступны сэзон прынёс першае вялікае дасягненьне ў лізе, бо «Дэпартыва» фінішаваў другім, усяго адзін пункт саступіўшы мадрыдзкаму «Атлетыка». Галоўным трэнэрам карунцаў быў аргентынец Алехандра Скапэльлі, які прывёў у клюб групу паўднёваамэрыканскіх гульцоў, сярод якіх былі Хуліё Каркуэра, Асвальда Гарсія, Рафаэль Франка і Дагабэрта Моль. Гэтая група зрабіла каманду больш канкурэнтаздольнай і дазволіла ёй утрымацца ў найвышэйшым дывізіёне дзевяць сэзонаў запар.
Дасягненьні
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Чэмпіёны Гішпаніі (1): 2000
- Уладальнікі Кубку Гішпаніі (2): 1995, 2002
- Уладальнікі Супэркубку Гішпаніі (3): 1995, 2000, 2002
Склад
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Актуальны на 19 верасьня 2026 году
|
|
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Афіцыйны сайт (гішп.)
- Неафіцыйны сайт заўзятараў (гішп.)