Перайсьці да зьместу

Більміны

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Більміны
лац. Bilminy
Населены пункт
Краіна Польшча
Ваяводзтва Падляскае
Павет Сакольскі
Гміна Кузьніца
Часавы пас
Каардынаты 53°25′56″ пн. ш. 23°39′49″ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код +48 85
Паштовы індэкс 16-123
Нумарны знак BSK
Більміны на мапе Польшчы
Більміны
Більміны
Більміны

Більміны, Більвіны (польск. Bilminy) — вёска ў Польшчы, каля ракі Ласосны. Уваходзіць ў склад гміны Кузьніца Сакольскага павету Падляскага ваяводзтва. Знаходзяцца за 10 км на поўдзень ад Кузьніцы.

Більмэн (Bilmen) і Білівін (Biliwin[2][3]) — імёны германскага паходжаньня[3][4]. Іменная аснова біл- (імёны ліцьвінаў Біліка, Білін, Більман; германскія імёны Biliko, Bilin, Billmann) паходзіць ад гоцкага *bili 'баявая сякера'[5], аснова -мін- (-мен-) (імёны ліцьвінаў Мінят, Асьміна, Гальмін; германскія імёны Miniatus, Osminna, Galmin) — ад гоцкага minan 'менаваць, памятаць, любіць'[6], minthi 'памяць'[7], а аснова -він- (імёны ліцьвінаў Бутвін, Монтвін, Радавін; германскія імёны Butwin, Mondawin, Radowin) — ад гоцкага wins 'сябар'[8].

У XIX ст. Більвіны ўваходзілі ў склад Сакольскага павету Гарадзенскай губэрні[9][10].

  • 1905 год — 130 чалавек[11]
  1. ↑ https://bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/062013711052-0033117?var-id=1639616&format=jsonapi
  2. ↑ Adamek E. Die Räthsel unserer deutschen Schülernamen: An den Namen der niederösterreichischen Lehrerschaft erklärt. — Wien, 1894. S. 26.
  3. 1 2 Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 261.
  4. ↑ Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Bilmen, MyHeritage
  5. ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 85.
  6. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  7. ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 169.
  8. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  9. ↑ Słownik geograficzny... T. I. — Warszawa, 1880. S. 227.
  10. ↑ Słownik geograficzny... T. XV, cz. 1. — Warszawa, 1900. S. 154.
  11. ↑ Указатель населенным местностям Гродненской губернии, с относящимися к ним необходимыми сведениями. — Гродна, 1905. С. 21.