Артур (фільм, 1981)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Артур
Arthur
Arthur poster.jpg
Жанр рамантычная камэдыя і камэдыйная драма
Рэжысэр Стыў Гордан
Прадусар Робэрт Грынгат і Чарлз Джоф
Сцэнарыст Стыў Гордан
У ролях Дадлі Мур, Лайза Мінэльлі, Джон Гілгуд, Джэралдын Фіцджэралд, Джыл Эйкенбэры, Стывэн Эліёт, Тэд Рос, Барні Мартын, Лу Джэкабі і Філіс Сомэрвіл
Кампазытар Бэрт Бакарак
Апэратар Фрэд Шулер
Мантаж С’юзэн Морс
Вытворчасьць Orion Pictures
Дата выхаду 17 ліпеня 1981[1] і 22 студзеня 1982[2]
Час 93 хвіліна
Краіна ЗША
Мова ангельская мова
Старонка на IMDb

«А́ртур» (па-ангельску: Arthur) — амэрыканскі камэдыйны фільм 1981 году працы Стыва Гордана, які акрамя рэжысуры напісаў і сцэнар фільму. У галоўнай ролі выступіў Дадлі Мур, сыграўшы Артура Баха, мільянэра выпівоху зь Нью-Ёрка, які павінен абрацца шлюбам з заможнай спадчыньніцай іншае сям’і, але ў выніку сустракае звычайную дзяўчыну з рабочай клясы з Кўінза. Гэта ёсьць адзіным фільмам рэжысэра Гордана, які памёр у 1982 годзе ад інфаркту міякарда ва ўзросьце 44 гадоў.

Сюжэт[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Артур Бах (Дадлі Мур) ёсьць сапсаваным прапойцам зь Нью-Ёрку, які любіць катацца са сваім шафэрам на лімузыне Rolls-Royce Silver Wraith па Цэнтральным парку. Артур зьяўляецца спадчыньнікам часткі велізарнага багацьця сваёй сям’і, якая, паводле словаў ягоных сваякоў, будзе існаваць для яго толькі ў тым выпадку, калі ён ажэніцца з прадстаўніцай вышэйшае клясы Сьюзэн Джонсан (Джыл Эйкенбэры), дачкой бізнэсовага партнэра ягонага бацькі. Артур, аднак, не кахае Сьюзэн, але ягоная сям’я адчувае, што яна прымусіць яго нарэшце стаць дарослым. Падчас паездкі па крамах у Мангэтане ў суправаджэньні камэрдынэра Гобсана (Джон Гілгуд) Артур становіцца сьведкам таго, як маладая жанчына Лінда Марола (Лайза Мінэльлі) скрала гальштук. Ён заступаецца за яе перад ахоўнікам крамы, а потым просіць у яе спатканьня. Не зважаючы на тое, што яна прыцягвае яго, Артур застаецца пад ціскам сям’і праз шлюб зь Сьюзэн.

Наведваючы бабулю Марту (Джэралдын Фіцджэралд), Артур дзеліцца сваімі пачуцьцямі да Лінды, але тая яшчэ раз папярэджвае Артура, што яна адрачэцца ад яго, калі ён не пабярэцца шлюбам зь Сьюзэн. Гобсан, які ставіўся да Артура як да сына больш, чым сапраўдны бацька Артура, разумее, што Артур пачынае падрастаць, і таемна заахвочвае Лінду прыняць удзел у вечарыне з нагоды заручынаў Артура і Сьюзэн. Гобсан давярае Ліндзе, бо адчувае, што Артур кахае яе. Лінда наведвае вечарыну, якая праходзіла ў маёнтку бацькі Артура, і яны разам з Артурам у рэшце рэшт праводзяць час удваіх, што адсочваецца абедзьвюма сем’ямі. Пазьней Гобсана шпіталізуюць, і Артур кідаецца да яго, пакляўшыся клапаціцца пра чалавека, які доўгі час даглядаў яго. Празь некалькі тыдняў Гобсан памірае, а Артур, які ўвесь гэты час быў цьвярозы, напіваецца ў бары перад сваім вясельлем. У дзень вясельля ён наведвае кавярню, дзе працуе Лінда, і прапаноўвае ёй пабрацца шлюбам. Яны забягаюць у царкву, дзе плянуецца вясельле Артура і Сьюзэн, дзе Артур прызнаецца Сьюзэн, што ён сустрэў іншую жанчыну і адмаўляецца ад шлюбу. Бацька Сьюзэн зьбівае Артура і нават спрабуе зарэзаць яго нажом для сыру, аднак яму перашкаджае Марта.

Паранены і зьбіты Артур абвяшчае людзям у царкве, што вясельля не будзе, і страчвае прытомнасьць. Пазьней Лінда займаецца ягонымі ранамі, і яны абмяркоўваюць будучае сумеснае жыцьцё ў галечы. У жаху Марта кажа Артуру, што ён можа мець сваё шчасьце і яна не адмовіцца ад яго, бо ніводзін Бах ніколі не быў прадстаўніком працоўнае клясы.

Крытыка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пасьля выхаду на экраны гэты фільм атрымаў прызнаньне крытыкаў і лічыцца адным зь лепшых фільмаў 1981 году. У цяперашні час «Артур» мае рэйтынг ухваленьня роўны 88% на сайце кінааглядаў «Rotten Tomatoes». На думку крытыкаў, Дадлі Мур надае Артуру прывабны шарм, выяўляючы характар наравістага мільянэра, энэргічную хімію і густы гумар дзеля вясёлага эфэкту.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ выгрузка зьвестак FreebaseGoogle.
  2. ^ Person Profile // IMDb — 1990.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]