Ѵ

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ѵ
Ѵ
Кірыліца
А Б В Г Ґ Д Ђ
Ѓ Е Ё Є Ж Ѕ З
И І Ї Й Ј К Л
Љ М Н Њ О П Р
С Т Ћ Ќ У Ў Ф
Х Ц Ч Џ Ш Щ Ъ
Ы Ь Э Ю Я
Архаічныя літары кірыліцы
Ҁ Ѻ
Ѹ Ѡ Ѽ Ѿ
Ѣ Ѥ Ѧ
Ѫ Ѩ Ѭ Ѯ
Ѱ Ѳ Ѵ Ѷ

Ѵ, ѵ (і́жыца) — знак стараславенскае азбукі, а таксама старабеларускай мовы. Паходзіць ад грэцкага знаку Іпсылён (υ). У старабеларускай мове выкарыстоўваўся для абазначэньня галоснага гуку [і] ў словах грэцкага паходжаньня (мѵро, сѵнодъ)[1].

Лічбавае значэньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У стараславенскай і царкоўнаславенскай мовах Ѵ мае значэньне лічбы — 400. У глаголіцы мела выгляд Glagolitic izhitsa.svg (Ⱛ). Лічбавага значэньня ў глаголіцы ня мела.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Ижица // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907