В

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
В, в — трэці знак усіх азбукаў на кірылічнай аснове. Паходзіць з кірыліцкай В («вѣдѣ»). Славенскае й грэцкае В вымаўляюцца па-рознаму. У сучаснай беларускай мове абазначае звонкія губна-зубныя гукі («в») і («в’»), а таксама на канцы словаў пераходзіць ва «ў» («траўка», «любоў»). Ужываецца ў пісьмовых скаротах – ВНУ. Пры клясіфікацыі мае значэньне «трэці» (група «в»),

Лічбавае значэньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У стараславенскай і царкоўнаславенскай мовах В мае значэньне лічбы — 2. Сёньня пры клясіфікацыі мае значэньне «трэці» (група «в»), пры лічбавай нумарацыі – дадатковае значэньне для разьмежаваньня прадметаў пад адным нумарам (шыфр № 2 в).

В
В
Кірыліца
А Б В Г Ґ Д Ђ
Ѓ Е Ё Є Ж Ѕ З
И І Ї Й Ј К Л
Љ М Н Њ О П Р
С Т Ћ Ќ У Ў Ф
Х Ц Ч Џ Ш Щ Ъ
Ы Ь Э Ю Я
Архаічныя літары кірыліцы
Ҁ Ѻ
Ѹ Ѡ Ѽ Ѿ
Ѣ Ѥ Ѧ
Ѫ Ѩ Ѭ Ѯ
Ѱ Ѳ Ѵ Ѷ