Эўджэніё Мантале

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Эўджэніё Мантале (па-італьянску: Eugenio Montale, 12 кастрычніка 1896, Генуя — 12 верасьня 1981, Мілан) — італьянскі паэт, празаік, літаратурны крытык. Пажыцьцёвы сэнатар.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў сям’і камэрсанта. У юнацтве браў урокі сьпеваў, хацеў стаць опэрным сьпеваком. Удзельнічаў у Першай сусьветнай вайне. У 1920-х працаваў у флярэнтыйскім выдавецтве, у бібліятэцы. У 1938 пасьля адмовы ўступіць у фашысцкую партыю быў звольнены. У 1943 яго вершы былі нелегальна вывезеныя за мяжу і апублікаваны за мяжой (Швайцарыя). Пасьля вайны пераехаў у Мілан, супрацоўнічаў з газэтай «Кар’ерэ дэла Сэра» як літаратурны і музычны крытык.

Прызнаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1967 за заслугі перад італьянскай культурай Мантале атрымаў званьне пажыцьцёвага сэнатара, у 1975 яму была прысуджана Нобэлеўская прэмія па літаратуры. На вершы Мантале пісаў музыку італьянскі кампазытар Гафрэда Пэтрасі (1904—2003).

Творы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Ossi di seppia / Панцыры каракаціц (1925)
  • Le occasioni / Абставіны (1939)
  • Finisterre / Фіністэрэ(1943)
  • Farfalla di Dinard / Дынарскі матылёк (1956, вершы ў прозе)
  • La bufera e altro / Бура і іншае (1956)
  • Satura / Сатура (1971)
  • Mottetti / Мэтэцьці (1973)
  • Quaderno di quattro anni / Сшытак за чатыры гады (1977)

Беларускія пераклады[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Сон вязня: (верш) // Ад вежаў Ферары / Пераклад з італьянскай мовы Шаўня А. А. — Мн., 1974.
  • Вугор: (верш) // Ад вежаў Ферары / Пераклад з італьянскай мовы Барадулін Р. — Мн., 1974.
  • Узбярэжная; Твой парыў: (вершы) // Ад вежаў Ферары / Пераклад з італьянскай мовы Стральцоў М. — М., 1974.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Эўджэніё Манталесховішча мультымэдыйных матэрыялаў