Шмуэль Ёсэф Агнон

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Шмуэль Ёсэф Агнон
פורטרט ש"י עגנון (cropped).jpg
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 17 ліпеня 1888(1888-07-17)[1][2][3][4]
Бучач, Бучацкі павет[d], Каралеўства Галіцыі і Лядамэрыі, Цысьляйтанія, Аўстра-Вугоршчына[2]
Памёр 17 лютага 1970(1970-02-17)[5][2][6][3][4] (81 год)
Ерусалім, Ізраіль[2]
Пахаваны Жыдоўскія могілкі на Аліўнай гары
Дзеці Эмуна Ярон
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьнік, навэліст і паэт
Жанр апавяданьне і раман
Мова ідыш[2] і іўрыт[5][2]
Узнагароды

Шмуэль Ёсэф (Шай) Агнон (нар. Шміл-Іосэф Чачкес, іўр. שמואל יוסף עגנון, англ. Shmuel Yosef (SY) Agnon; 8 жніўня 1887 г., Бучач, Галіцыя, Аўстра-Вугоршчына — 17 лютага 1970, Ерусалім, Ізраіль) — ізраільскі пісьменьнік, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі па літаратуры (1966) «За глыбока арыгінальнае мастацтва апавяданьня, навеянные габрэйскімі народнымі матывамі». Пісаў на іўрыце і на ідышы.

У 1953—1962 выйшаў Поўны збор твораў Агнона ў васьмі тамах. У 1966 годзе сумесна з Нэлі Закс Агнон за раманы «Вясельны балдахін» і «Начны госьць» атрымаў Нобэлеўскую прэмію па літаратуры.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Шмуэль Ёсэф Агнонсховішча мультымэдыйных матэрыялаў