С (кірыліца)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
С, с (назва эс) — знак ўсіх славенскіх кірылічных азбукаў (18-ы ў баўгарскае, 19-ы ў беларускае й расейскае, 21-ы ў сэрбскае, 22-ы ў македонскае й украінскае); выкарыстоўваецца таксама ў пісьмовасьці некаторых неславенскіх народаў. У стара- і царкоўнаславенскай Азбуцы носіць назву «слово», што магло азначаць рознае: «слова, гаворка, казаньне, чутка, вестка, пропаведзь, выслоўе, Пісаньне, запавед». У кірыліцы звычайна лічыцца 19-м па парадку і выглядае як Early Cyrillic letter Slovo.png; у глаголіцы па ліку 20-ы, мае выгляд Glagolitic slovo.svg. У абодвух Азбуках лікавае значэньне — 200. У глаголіцы знак паходзіць як спалучэньне хрысьціянскага знаку трохкутнік і круг — як і перавернуты знак глаголіца Glagolitic i.svg для І. Можа быць маленькім і вялікім знакам. Мае рукапісны й друкаваны выгляд.

Лічбавае значэньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У стараславенскай і царкоўнаславенскай мовах С мае лічбавае значэньне — 200.

С
С
Кірыліца
А Б В Г Ґ Д Ђ
Ѓ Е Ё Є Ж Ѕ З
И І Ї Й Ј К Л
Љ М Н Њ О П Р
С Т Ћ Ќ У Ў Ф
Х Ц Ч Џ Ш Щ Ъ
Ы Ь Э Ю Я
Архаічныя літары кірыліцы
Ҁ Ѻ
Ѹ Ѡ Ѽ Ѿ
Ѣ Ѥ Ѧ
Ѫ Ѩ Ѭ Ѯ
Ѱ Ѳ Ѵ Ѷ