П

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
П, п (гучаньне назвы: пэ) – сямнаццаты знак беларускае азбукі. Існуе ва ўсіх славенскіх кірылічных азбуках (16-ы ў баўгарскае, 17-ы ў расейскае, 19-ы ў сэрбскае, 20-ы ў македонскае і ўкраінскае). Выкарыстоўваецца таксама ў пісьмовасьцях некаторых неславенскіх народаў: манголаў, казахаў, таджыкаў, абхазаў і ўсіх народнасьцяў Расеі. У стара- і царкоўнаславенскай азбуцы носіць назву «покоі» (ст.-сл.) або «Покой» (ц.-сл.), што азначае «мір, спакой, адпачынак», а таксама «скон». У кірыліцы звычайна лічыцца 17-м па парадку, выглядае як Early Cyrillic letter Pokoi.png. У глаголіцы па ліку 18-ы, мае выгляд GlagolitsaPokoj.gif і мае лікавае значэньне 90. Паходжаньне кірылічнага знаку ад грэцкага знаку пі (Π, π).

Лічбавае значэньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У стараславенскай і царкоўнаславенскай мовах П мае значэньне лічбы — 80.

П
П
Кірыліца
А Б В Г Ґ Д Ђ
Ѓ Е Ё Є Ж Ѕ З
И І Ї Й Ј К Л
Љ М Н Њ О П Р
С Т Ћ Ќ У Ў Ф
Х Ц Ч Џ Ш Щ Ъ
Ы Ь Э Ю Я
Архаічныя літары кірыліцы
Ҁ Ѻ
Ѹ Ѡ Ѽ Ѿ
Ѣ Ѥ Ѧ
Ѫ Ѩ Ѭ Ѯ
Ѱ Ѳ Ѵ Ѷ