Н

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Н, н (эн) — знак усіх славянскіх кірылічных альфабэтаў (14-ы ў баўгарскім, 15-ы ў беларускім і расейскім, 16-ы ў сэрбскім, 17-ы ў македонскім і 18-ы ва ўкраінскім); выкарыстоўваецца таксама ў пісьмовасьці некаторых неславянскіх народаў. У стара- і царкоўнаславянскай азбуцы называецца «нашь» (ст.-сл.) або «нашъ» (ц.-сл.). У кірыліцы зьяўляецца 15-й па ліку. У глаголіцы — 16-ы па ліку. Можа быць маленькім і вялікім знакам. Мае рукапісны й друкаваны выгляд.

Мінулае[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Н паходзіць з кірылічнай Early Cyrillic letter Nashi.png, што ўзьнікла на аснове грэцкага знаку Ν, ν (Ню). У Глаголіцы мае выгляд Glagolitic nash.svg.

У рукапісах 14—17 стагодзьдзяў у сувязі з рознымі пісьмовымі школамі і выкарыстаньнем розных тыпаў пісьма (устаў, паўустаў, скорапіс) ужывалася ў некалькіх выглядах, якія дапамагаюць вызначаць час і месца напісаньня. У 17-ым стагодзьдзі знак Н канчаткова выцясьніў знак Ν. Знак Ν выкарыстоўваецца зараз толькі ў царкоўнаславянскай мове.

Лічбавае значэньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У стараславянскай і царкоўнаславянскай мовах Н мае значэньне лічбы — 50. У Глаголіцы мае значэньне 70.

Н
Н
Кірыліца
А Б В Г Ґ Д Ђ
Ѓ Е Ё Є Ж Ѕ З
И І Ї Й Ј К Л
Љ М Н Њ О П Р
С Т Ћ Ќ У Ў Ф
Х Ц Ч Џ Ш Щ Ъ
Ы Ь Э Ю Я
Архаічныя літары кірыліцы
Ҁ Ѻ
Ѹ Ѡ Ѽ Ѿ
Ѣ Ѥ Ѧ
Ѫ Ѩ Ѭ Ѯ
Ѱ Ѳ Ѵ Ѷ