Т

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Т
Т
Кірыліца
А Б В Г Ґ Д Ђ
Ѓ Е Ё Є Ж Ѕ З
И І Ї Й Ј К Л
Љ М Н Њ О П Р
С Т Ћ Ќ У Ў Ф
Х Ц Ч Џ Ш Щ Ъ
Ы Ь Э Ю Я
Архаічныя літары кірыліцы
Ҁ Ѻ
Ѹ Ѡ Ѽ Ѿ
Ѣ Ѥ Ѧ
Ѫ Ѩ Ѭ Ѯ
Ѱ Ѳ Ѵ Ѷ

Т, т (назва: тэ) — 20-я літара беларускага кірылічнага альфабэту. Выкарыстоўваецца таксама ўва ўсіх славянскіх кірылічных альфабэтах (19-я ў баўгарскім, 20-я ў расейскім, 22-я ў сэрбскім, 23-я ў македонскім і ўкраінскім) і ў пісьмовасьці некаторых неславянскіх народаў. У стара- і царкоўнаславянскім альфабэтах носіць назву «тврьдо» (ст.-сл.) або «твердо» (Ц.-сл.), што азначае «цьвёрды, моцны, непрыступны, умацаваны, надзейны, мужны, непахісны, неадступны». У кірыліцы звычайна лічыцца 20-ай паводле парадку й выглядае як Early Cyrillic letter Tvrido.png; у глаголіцы паводле ліку 21-я, мае выгляд Glagolitic tverdo.svg. У абодвух альфабэтах лікавае значэньне — 300. Паходжаньне кірылічнай літары — грэцкая літара таў (Τ, τ).

Лічбавае значэньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У стараславянскай і царкоўнаславянскай мовах Т мае лічбавае значэньне — 300.