Мілевічы
| Мілевічы лац. Milevičy | |
| Населены пункт | |
 | |
| Краіна | Беларусь |
|---|---|
| Вобласьць | Гомельская |
| Раён | Жыткавіцкі |
| Сельсавет | Мілевіцкі |
| Першыя згадкі | XVI стагодзьдзе |
| Геаграфія | |
| Вышыня НУМ | 145 м |
| Часавы пас | |
| Каардынаты | 52°27′56″ пн. ш. 27°36′03″ з. д.HGЯO |
| Насельніцтва | |
| Колькасьць | 475 чал. (2018)[1] |
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |
| Тэлефонны код | +375 2353 |
| Паштовы індэкс | 247976 |
| СААТА | 3216824026 |
| Нумарны знак | 3 |
| Мілевічы на мапе Беларусі ±   Мілевічы | |
Міле́вічы[2] — вёска ў Беларусі, на правым беразе ракі Случы. Цэнтар сельсавету Жыткавіцкага раёну Гомельскай вобласьці. Знаходзяцца за 16 км на поўнач ад вёскі Леніна.
Назва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Паводле францускага лінгвіста-германіста Раймонда Шмітляйна, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў, імя Міл адпавядае старажытнаму германскаму імю Milo, засьведчанаму з VIII стагодзьдзя[3].
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Паводле пісьмовых крыніцаў вядомая з XVI стагодзьдзя як вёска ў Наваградзкім ваяводзтве Вялікага Княства Літоўскага. У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) апынуліся ў складзе Расейскай імпэрыі[4].
З 12 кастрычніка 1940 году цэнтар Мілевіцкага сельсавету Ленінскага (з 20 студзеня 1960 году — Старобінскага, з 11 красавіка 1960 году — Жыткавіцкага) раёну Пінскай (з 8 студзеня 1954 году — Берасьцейскай, з 20 студзеня 1960 году — Менскай, з 11 красавіка 1960 году — Гомельскай) вобласьці[5].
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- XIX стагодзьдзе: 6 траўня 1896 году — 78 двароў, 614 жыхароў (310 жанчын, 304 мужчыны)
- XX стагодзьдзе: 1908 год — сяло: 702 жыхары; 1994 год — вёска: 336 двароў, 962 жыхары; 1999 год — 800 жыхароў
- XXI стагодзьдзе: 2004 год — 691 жыхар, 281 двор[4]; 2009 год — 489 жыхароў[6]; 2018 год — 475 жыхароў, 200 двароў[1]
Вуліцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Ленінская, Набярэжная.
Страчаная спадчына
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Яана-Багаслаўская царква, пабудаваная ў 1801 годзе
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1 2 Сацыяльна-дэмаграфічная карта Мілевіцкага сельсавету па стане на 1 студзеня 2018 году (рас.) / Афіцыйны сайт Жыткавіцкага раённага выканаўчага камітэту
- ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf) С. 179.
- ↑ Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 3, 1964. P. 161.
- 1 2 Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 1, кн. 1. Гомельская вобласць / С.В. Марцэлеў; рэдкал.: Г.П. Пашкоў (гал. рэд.) [і інш.]. — Менск: БелЭн, 2004. — 632 с.: іл. ISBN 985-11-0303-9. С. 503
- ↑ Милевичский сельский Совет депутатов и исполнительный комитет (рас.) // Фондавы каталёг дзяржаўных архіваў Рэспублікі Беларусь
- ↑ Перапіс 2009 году
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 1, кн. 1. Гомельская вобласць / С.В. Марцэлеў; рэдкал.: Г.П. Пашкоў (гал. рэд.) [і інш.]. — Менск: БелЭн, 2004. — 632 с.: іл. ISBN 985-11-0303-9. С. 502—503.