Лаяш Кошут
| Лаяш Кошут | |
| па-вугорску: Kossuth Lajos | |
| | |
|---|---|
| 6 ліпеня 1848 — 13 жніўня 1849 | |
| 14 красавіка 1849 — 11 жніўня 1849 | |
| Наступнік | Артур Гёргеі |
| 7 красавіка 1848 — 12 верасьня 1848 | |
| Наступнік | Лаяш Бацьяні[d] |
| 2 кастрычніка 1848 — 1 траўня 1849 | |
| Папярэднік | Лаяш Бацьяні[d] |
| Наступнік | Bertalan Szemere[d] |
| Асабістыя зьвесткі | |
| Нарадзіўся | 19 верасьня 1802[1] |
| Памёр | 20 сакавіка 1894[4][5][3] (91 год) |
| Партыя | |
| Адукацыя | |
| Сужэнец | Therese Meszlény[d][7][8][9] |
| Дзеці | Фэрэнц Кошут[d] і Lajos Tódor Károly Kossuth[d] |
| Узнагароды | |
| Подпіс | |
Лаяш Кошут (па-вугорску: Lajos Kossuth) — вугорскі шляхціч, юрыст, журналіст, палітык, дзяржаўны дзяяч і прэзыдэнтам Каралеўства Вугоршчына падчас рэвалюцыі 1848—1849 гадоў[10]. Пры дапамозе свайго таленту ў аратарстве ў палітычных дэбатах і публічных прамовах Кошут, які паходзіць зь зьбяднелай шляхецкае сям’і, здолеў стаць рэгентам-прэзыдэнтам Вугоршчыны. Вядома, што род Кошут мае славацкае паходжаньне, а маці Лаяша паходзіла зь нямецкіх лютэранаў, сам Кошут зьяўляўся апантанным вугорскім нацыяналістам.
Навучаўся на юрыста ў Пэшце. Ягоныя выдатныя здольнасьці да палымяных прамоваў, а таксама здольнасьць хутка аналізаваць велічэзныя матэрыялы, здольнасьць гуляць на многіх псыхалягічных аспэктах, разам зь безумоўнай сумленнасьцю і непадкупнасьцю, зь першага году знаходжаньня ў Пэшце забясьпечылі маладому юрысту вядомасьць і салідную практыку. Аднак, сам Лаяша Кошут бачыў сваю будучыню толькі ў палітычнай дзейнасьці. Спробы заняць месца ў адміністрацыі ня мелі посьпеху, бо ягоныя радыкальныя дэмакратычныя і нацыянал-патрыятычныя перакананьні не віталіся аўстрыйскай адміністрацыяй. Тым ня менш, Кошут ўсё ж быў прызначаны дэпутатам арыстакратычнага парлямэнту Вугоршчыны, які месьціўся ў сучаснай Браціславе.
Пад уплывам рэвалюцыйных падзеяў у Парыжы Лаяш Кошут 3 сакавіка 1848 году заклікаў да рэвалюцыйных пераменаў у Аўстрыйскае імпэрыі, апэлюючы да сямнаццацігадовага эрцгерцагу Францу Ёзэфу. Пасьля здушэньня рэвалюцыі быў вымушаны зьехаць з краіны, вандруючы па Турэччыне, Ангельшчыне, ЗША і Італіі. Бронзавы бюст Кошута месьціцца ў Капітоліі.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ https://somewhere.net
- ↑ ідэнтыфікатар ЛМП
- 1 2 3 Új Magyar Lexikon (вуг.) / пад рэд. B. Andor — Budapest: Akadémiai Kiadó, Ákos Károly, 1959. — Т. 4. — С. 216—218. — 4774 с. — ISBN 963-05-3117-8
- ↑ Lajos (Ludwig von) Kossuth // Энцыкляпэдыя Бракгаўза (ням.)
- ↑ Lajos Kossuth // Store norske leksikon (бук.) — 1978. — ISSN 2464-1480
- ↑ Кошут Лайош // Большая советская энциклопедия (рас.): [в 30 т.] — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
- ↑ Wurzbach D. C. v. Meszlény, Therese (ням.) // Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich: enthaltend die Lebensskizzen der denkwürdigen Personen, welche seit 1750 in den österreichischen Kronländern geboren wurden oder darin gelebt und gewirkt haben — Wien: 1856. — Т. 17. — S. 471.
- ↑ http://mek.oszk.hu/04400/04441/04441.pdf
- ↑ https://archiv.katolikus.hu/ujember/Archivum/2006.02.19/1201.html
- ↑ Kossuth, Lajos. The Encyclopaedia Britannica.
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Працы Кошута. Project Gutenberg.