Перайсьці да зьместу

Бяляны (Шаркоўшчынскі раён)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Бяляны
лац. Bialany
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Віцебская
Раён: Шаркоўшчынскі
Сельсавет: Германавіцкі
Насельніцтва: 19 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2154
СААТА: 2255813011
Нумарны знак: 2
Геаграфічныя каардынаты: 55°23′30.2″ пн. ш. 27°46′10.7″ у. д. / 55.391722° пн. ш. 27.769639° у. д. / 55.391722; 27.769639Каардынаты: 55°23′30.2″ пн. ш. 27°46′10.7″ у. д. / 55.391722° пн. ш. 27.769639° у. д. / 55.391722; 27.769639
Бяляны на мапе Беларусі ±
Бяляны
Бяляны
Бяляны
Бяляны
Бяляны
Бяляны

Бяля́ны[1]хутар у Шаркоўшчынскім раёне Віцебскай вобласьці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавету.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Рады БНР Бяляны абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году згодна з пастановай І зьезду Камуністычнай партыі Беларусі вёска ўвайшла ў склад Беларускай ССР. Паводле Рыскага падзелу 1921 году, вёска апынулася ў складзе гміны Германавічы, Дзісенскага павету Віленскага ваяводзтва Польскай Рэспублікі[2] (Заходняя Беларусь). У 1939 годзе вернутая ў склад Беларускай ССР (Узьяднаньне Беларусі).

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2010 год — 19 чалавек
  • 1999 год — 17 чалавек
  • 1931 год — 98 чалавек[3]
  • 1921 год — 74 чалавекі[4]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Віцебская вобласць: нарматыўны даведнік / У. М. Генкін, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2009. — 668 с. ISBN 978-985-458-192-7. (pdf) С. 493
  2. ^ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 16
  3. ^ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 17.
  4. ^ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej — Tom VII — Część II — Ziemia Wileńska — Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923, s 47.