Людвінова (Віцебская вобласьць)
| Людвінова лац. Ludvinova | |
| Населены пункт | |
| Краіна | Беларусь |
|---|---|
| Вобласьць | Віцебская |
| Раён | Шаркоўшчынскі |
| Сельсавет | Германавіцкі |
| Часавы пас | |
| Каардынаты | 55°28′03,60″ пн. ш. 27°56′45,10″ у. д.HGЯO |
| Насельніцтва | |
| Колькасьць | 26 чал. (2010) |
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |
| Тэлефонны код | +375 2154 |
| СААТА | 2255813136 |
| Нумарны знак | 2 |
| Людвінова на мапе Беларусі ±   Людвінова | |
Людвіно́ва[1] — вёска ў Беларусі, каля ракі Дзісны. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавету Шаркоўшчынскага раёну Віцебскай вобласьці.
Назва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Людвін або Лютвін (Liuduin, Liutwin) — імя германскага паходжаньня[2].
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У міжваенны час вёска знаходзілася ў складзе гміны Сцефанполле, пазней у складзе гміны Германавічы, Дзісенскага павету, Віленскага ваяводзтва Польскай Рэспублікі[3][4].
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Віцебская вобласць: нарматыўны даведнік / У. М. Генкін, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2009. — 668 с. ISBN 978-985-458-192-7. (pdf) С. 494.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 858, 1050.
- ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. T. 1. — Warszawa, 1938. S. 6.
- ↑ Eberhardt P. Formowanie się polskiej granicy wschodniej po II wojnie światowej // Dzieje Najnowsze. Rocznik L, 2018 (2). S. 95—100.
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. T. VII, cz. II: Ziemia Wileńska — Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka. — Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923. S. 73.
- ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. T. 1. — Warszawa, 1938. S. 12.
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Ludwinowo, folwark, powiat dzisieński, gmina Stefanpol // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom V: Kutowa Wola — Malczyce. — Warszawa, 1884. — S. 477