Царква ўзьвіжаньня Сьвятога Крыжа (Аранчыцы)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Славутасьць
Царква ўзьвіжаньня Сьвятога Крыжа
Church of the Exaltation of the Holy Cross, Arančycy 002.Jpeg
Краіна Беларусь
Вёска Аранчыцы
Каардынаты 52°27′37.3″ пн. ш. 24°31′32.5″ у. д. / 52.460361° пн. ш. 24.525694° у. д. / 52.460361; 24.525694Каардынаты: 52°27′37.3″ пн. ш. 24°31′32.5″ у. д. / 52.460361° пн. ш. 24.525694° у. д. / 52.460361; 24.525694
Эпархія Берасьцейская і Кобрынская япархія 
Архітэктурны стыль псэўдарускі
Дата заснаваньня 1914
Статус ахоўваецца дзяржавай
Царква ўзьвіжаньня Сьвятога Крыжа на мапе Беларусі ±
Царква ўзьвіжаньня Сьвятога Крыжа
Царква ўзьвіжаньня Сьвятога Крыжа
Царква ўзьвіжаньня Сьвятога Крыжа
Царква ўзьвіжаньня Сьвятога Крыжа
Царква ўзьвіжаньня Сьвятога Крыжа
Царква ўзьвіжаньня Сьвятога Крыжа
Commons-logo.svg Царква ўзьвіжаньня Сьвятога Крыжа на Вікісховішчы

Царква́ ўзьві́жаньня Сьвято́га Крыжа́ — праваслаўны храм у вёсцы Аранчыцы Пружанскага раёну Берасьцейскай вобласьці, пабудаваны ў 1914 року. Помнік архітэктуры псэўдарускага стылю.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Мураваны храм пабудаваны замест драўлянага 1654 року, пасьля разабранага і перададзенага каталікам у Лінова[1]. Ад яго застаўся драўляны крыж на месцы, дзе раней знаходзіўся алтар.

У 1928 былі набытыя пяць званоў зь Перамышлю (старыя ў 1915 былі вывезеныя ў Расею), а таксама новы іканастас, прывезены з Варшавы.

Храм дзейнічаў і за савецкім часам.

Архітэктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Бакавы фасад

Кананічную чатырохчасткавую падоўжна-восевую кампазыцыю храма складаюць трох’ярусная званіца, прастакутная ў пляне трапезная, кубападобная малітоўная заля, пяцігранная апсыда. Шатровая званіца (2 васьмерыкі на чацьверыку) і чатырохсхільны дах асноўнага аб’ёму завершаны цыбулепадобнымі галоўкамі на 8-гранных сьветлавых барабанах. У дэкоры фасадаў выкарыстаны зубчастыя фрызы, вытанчаныя пілястры і вуглавыя лапаткі. Крыжы ў круглых разетках. Арыгінальнае вырашэньне атрымалі бакавыя фасады асноўнага аб’ёму — вялікі арачны ваконны праём флянкіраваны двума ярусамі лучковых аконных праёмаў.

Інтэр’ер

Інтэр’ер асьветлены сьветлавым барабанам на ветразях. Прастора трапэзнай адкрытая ў залю шырокім арачным прасьветам. Апсыда вылучаная драўляным іканастасам.

Абразы XVIII ст. «Сьвяты Мікалай», «Маці Божая Адзігітрыя».

Сьвятары[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Аляксандар Дружылоўскі (згаданы ў 1862)
  • Ніканор Дружылоўскі (23.06.1868 — 5.03.1877)
  • Аляксандар Вянчанінаў (прозьвішча пры нараджэньні Кендысь; 9.05.1877 — 12.09.1884; 27.06.1908 — 1915)
  • Андрэй Шчарбіцкі (21.11.1884 — 13.07.1890)
  • Мікалай Пратасевіч (13.07.1890 — 14.03.1908)
  • Мікалай Станкевіч (1915; з 18.11.1922 — ?; 16.04.1934 — 12.12.1934)
  • Лука Курыловіч (23.12.1932 — 28.03.1933)
  • Віталь Копасаў (16.02.1935 — 1939?)
  • Ёсіф Нарка (не раней за 1935 — 30.11.1945)
  • Пётар Піліхоўскі (да 1947)
  • Феадор Катляроў (1948—1951)
  • Мікалай Сахарчук (1951—1952)
  • Якаў Сахарчук (1953—1954)
  • Фама Клюка (1954—1962)
  • Уладзімер Мяшкоў (1962—1968)
  • Сяргей Белайц (1968—1969)
  • Мікалай Саўчук (1969—1984)
  • Уладзімер Камарчук (1984—1991)
  • Валеры Крашчук (з 1991)[2]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Драўляны касьцёл вёска Лінова Лінова і навакольле Праверана 26 лістапада 2014 г.
  2. ^ Храм в. Аранчыцы Лінова і навакольле Праверана 26 лістапада 2014 г.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Кулагін А. Праваслаўныя храмы на Беларусі: Энцыкл. даведнік. — 2-е выд. — Менск: БелЭн, 2001. — 328 с.: іл. ISBN 985-11-0190-7.
  • Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. — Мн.: Беларуская савецкая энцыклапедыя, [1986—1988]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Histvalue sign export.svg Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь, шыфр  113Г000593

Commons-logo.svg Царква ўзьвіжаньня Сьвятога Крыжа (Аранчыцы)сховішча мультымэдыйных матэрыялаў