Тэадор Антоні Ваньковіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Тэадор Антоні Ваньковіч
POL COA Lis.svg
Герб «Ліс зьменены»
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся невядома
Памёр пасьля 1709
Род Ваньковічы
Бацькі Пётар Ваньковіч
Ганна Дуніна-Глушынская
Жонка Ганна Войшнар
Дзеці Стэфан
Антоні
Зоф’я
Гэлена
Кацярына
Францішка
Калумба

Тэадор Антоні Ваньковіч (па-польску: Teodor Antoni Wańkowicz, ? — пасьля 1709) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, стольнік і падстароста судовы менскі, староста падусьвяцкі, кашталян менскі ў 1709 годзе. Дэпутат Трыбунала ВКЛ у 1682, 1686, 1691, 1701, 1709 гадах.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

З роду Ваньковічаў герба «Ліс зьменены», сын менскага войскага Пятра і ваўкавыскай харужычанкі Ганны Дунінай-Глушынскай.

Быў пасьлядоўна менскім стольнікам і падстаростай судовым, падусьвяцкім старостай, а незадоўга перад сьмерцю атрымаў ад караля Аўгуста II прывілей на менскае кашталянства. Пяць разоў засядаў у Трыбунале ВКЛ у 1682, 1686, 1691, 1701 і 1709 (у гэтым годзе быў маршалкам кола Compositi judicii) гадах. Часта бываў кіраўніком на сойміках і судах фіскальных. У Менску заснаваў кляштары кармэлітаў і баніфратаў. Ахвяраваў значныя сродкі менскім францішканам. Быў фундатарам мноства іншых кляштараў, у тым ліку тых жа законаў у Івянцы.

Быў жанаты на дачцы лідзкага земскага пісара Ганьне Войшнар і меў ад яе двух сыноў, Стэфана і Антонія, якія рана памёрлі, і пяць дачок:

  1. Зоф’ю, жану менскага войскага Францішка Валадковіча;
  2. Гэлену, жану новагародзкага земскага судзьдзі Яна Рудальтоўскага;
  3. Кацярыну, жану вількамірскага скарбніка Яна Ярмаловіча;
  4. Францішку, якая была ксеніяй менскага закона Сьв. Бэнэдыкта;
  5. Калумбу, стаўшую прэорыцай гэтага ж кляштара.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]