Сьцеберакі
| Сьцеберакі | |
| Населены пункт | |
| Краіна | Беларусь |
|---|---|
| Вобласьць | Менская |
| Раён | Вялейскі |
| Сельсавет | Любанскі |
| Часавы пас | |
| Каардынаты | 54°41′09″ пн. ш. 26°56′24″ у. д.HGЯO |
| Насельніцтва | |
| Колькасьць |
|
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |
| Тэлефонны код | +375 1771 |
| Паштовы індэкс | 222445 |
| СААТА | 6213846131 |
| Нумарны знак | 5 |
| Сьцеберакі на мапе Беларусі ±   Сьцеберакі | |
Сьцебера́кі[1] (таксама сустракаецца — Будкі́[1]) — вёска ў Вялейскім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Любанскага сельсавету.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У міжваенны час вёска знаходзілася ў складзе Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва Польскай Рэспублікі, у Іскай гміне, пазьней у складзе гміны Вішнеў[2][3][4][5].
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Славутасьці
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Каменныя валы Сьцеберацкія — група зь пяці вэртыкальна пастаўленых невялікіх валуноў у лясным урочышчы Сівіха непадалёк ад вёскі. Па легендзе зьяўляюцца валамі і аратымі, скамянелымі за працу на Вялікдзень. Навукоўцы лічаць, што камяні каля вёскі Сьцебяракі зьяўляюцца найстаражытнейшым культавым помнікам, які ўшаноўваўся як мінімум тысячагодзьдзе таму.
Сьцебярацкія каменныя валы
Культавы валун зь ямкамі
Культавы валун зь ямкамі
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1 2 Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (djvu)
- ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 6.
- ↑ https://web.archive.org/web/20220427214757/https://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/70/plik/m-631.pdf
- ↑ https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/;3950665
- ↑ Piotr Eberhardt, Formowanie się polskiej granicy wschodniej po II wojnie światowej, „Dzieje Najnowsze”, Rocznik L – 2018 (2), 2018, s. 95–100.
- ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 62.
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej — Tom VII — Część II — Ziemia Wileńska — Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923, s 83.
- ↑ http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_X/406
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Ściebieraki, wieś, powiat wilejski, gmina Iża // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom X: Rukszenice — Sochaczew. — Warszawa, 1889. — S. 406
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Сьцеберакі — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў