Сьвінка (Гарадзенская вобласьць)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Гэтая назва мае некалькі сэнсаў. Калі вас цікавяць іншыя сэнсы, глядзіце таксама Сьвінка, Малінаўка.
Сьвінка
трансьліт. Śvinka[a]
Былая назва: Сьвінка, Малінаўка
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Гарадзенская
Раён: Смаргонскі
Сельсавет: Вішнеўскі
Насельніцтва: 265 чал. (2009)[1]
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1592
Паштовы індэкс: 231017
СААТА: 4256808101
Нумарны знак: 4
Геаграфічныя каардынаты: 54°39′30″ пн. ш. 26°31′20″ у. д. / 54.65833° пн. ш. 26.52222° у. д. / 54.65833; 26.52222Каардынаты: 54°39′30″ пн. ш. 26°31′20″ у. д. / 54.65833° пн. ш. 26.52222° у. д. / 54.65833; 26.52222
Сьвінка на мапе Беларусі ±
Сьвінка
Сьвінка
Сьвінка
Сьвінка
Сьвінка
Сьвінка

Сьві́нка[2][3] (з 1964 году — Малі́навая[4]) — вёска ў Смаргонскім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Вішнеўскага сельсавету. Празь вёску праходзіць дарога Р95.

Назва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гістарычная назва паселішча — Сьвінка. У 1964 годзе вёска перайменаваная ў Малінавую[5]. Таксама сустракаецца варыянт назвы Малінаўка[6].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2009 год — 265 чалавек[1]
  • 1999 год — 306 чалавек
  • 1938 год — Сьвінка I: 20 гаспадарак і 114 чалавек, Сьвінка II — 14 гаспадарак і 70 чалавек

Заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Паводле афіцыйнай назвы — Malinavaja

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Колькасьць насельніцтва Беларусі на кастрычнік 2009 году
  2. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9. (pdf) С. 356
  3. ^ Трохвярстоўка Шубэрту
  4. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9. (pdf) С. 339
  5. ^ Краткий топонимический словарь Белоруссии / В.А. Жучкевич. — Менск: Изд-во БГУ, 1974. — 448 с. С. 445
  6. ^ Над полем жаўранак узыходзіць…