Станіслаў Грынкевіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Станіслаў Сымонавіч Грынкевіч (2 лістапада 1902, в. Новы Двор, Сакольскі павет — 1945, Магілёў, вязьніца) — беларускі грамадзкі й палітычны дзяяч.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1920-х навучаўся ў Чэхаславаччыне. У 1930 годзе скончыў Познанскі ўнівэрсытэт. Працаваў у Познанскай клініцы. З 1934 году — працуе ў вар’ятні ў Харошчы пад Беластокам. З 1938 году — жыве ў Вільні.

У 1936 годзе яго брашура «Асьвета» была сканфіскавана паліцыяй, а сам аўтар аштрафаваны і на два тыдні зьняволены ў вязьніцы.

Адзін зь лідэраў Беларускай Хрысьціянскай Дэмакратыі ў Заходняй Беларусі. Аўтар шматлікіх артыкулаў і брашураў па мэдыцыне на беларускай і польскай мовах.

У 1939 годзе арыштаваны савецкімі ўладамі, але ўцёк зь цягніка.

Пад час 2 Сусьветнай — дзяяч кансьпірацыйнага падпольнага Беларускага Народнага Аб’яднаньня, курыраваў супрацу з польскім падпольлем.

Улетку 1944 году арыштаваны НКУС. Перавезены ў Менск, пасьля ў Магілёў. 25 ліпеня 1945 году — расстраляны (паводле іншых зьвестак памёр у менскай вязьніцы ў 1945 ці 1946 годзе).

Творы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Ab teatry (1927) — выд. Бела. Крыніца, др. Скарына, 53 с, 500 ас.
  • Arlanio (1927) — проза, выд. Бела. Крыніца, др. Скарына, 52 с,
  • Žanimstwa pa radyjo (1927) — выд. Бела. Крыніца, др. Скарына, 38 с.
  • Narod (1927) -выд. Бела. Крыніца, др. Скарына, 31 с, 1000 ас.
  • Viesnavyja melodyji (1927) — выд. Бела. Крыніца, др. Скарына, 77 с.
  • Rady chvorym I zdarovym, č.1 (1935) выд. Бела. Крыніца, др. Скарыны, 119 с, 1000 ас. (разам з Антонам Грынкевічам)
  • Aśvieta (1936) — Бела. Крыніца, др. Скарына, 55 с (сканфіскавана ў 1936)
  • У братоў украінцаў.(1937) Выд. Пагоня, дру. Скарыны, 88 с, 600 ас.
  • Alkahalizm (1938), выд Chr.Dumka, друкарня Скарна, 14 с (разам з Антонам Грынкевічам)
  • Rady chvorym I zdarovym, č.2 (1938) выд. Шлях Моладзі, др. Скарыны, 80 с (разам з Антонам Грынкевічам)
  • Rady chvorym I zdarovym, č.3 (1939) выд. Шлях Моладзі, др. Скарыны, 78 с, 700 ас. (разам з Антонам Грынкевічам)

Пераклады[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Юры Туронак «В.Іваноўскі і адраджэньне Беларусі» // Мадэрная Гісторыя Беларусі, с.251, Вільня, 2006

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]