Љ

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Љ
Љ
Кірыліца
А Б В Г Ґ Д Ђ
Ѓ Е Ё Є Ж Ѕ З
И І Ї Й Ј К Л
Љ М Н Њ О П Р
С Т Ћ Ќ У Ў Ф
Х Ц Ч Џ Ш Щ Ъ
Ы Ь Э Ю Я
Архаічныя літары кірыліцы
Ҁ Ѻ
Ѹ Ѡ Ѽ Ѿ
Ѣ Ѥ Ѧ
Ѫ Ѩ Ѭ Ѯ
Ѱ Ѳ Ѵ Ѷ

Љ, љ (ле, сэрб. Ље) — знак кірыліцы, 14-ы знак сэрбскае, 15-ы знак македонскае, 18-ы знак ітэльмэнскае азбукаў. Азначае гук [ль]. Зьяўляецца злукай знакаў Л і Ь, прапанаванай Вукам Стэфановічам (тады яшчэ не Караджычам) у яго граматыцы «Писменица сербскога їезика па гаворцы простога народа" (Вена, 1814 [рэпрынт: Краљево: Гіро «Слова» 1984]).

Знак бывае вялікі й малы, мае рукапісны й друкаваны выгляд.

Лічбавае значэньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У стараславенскай і царкоўнаславенскай мовах Љ ня мае лічбавага значэньня.