Ладзьдзя Роспачы (аповесьць)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
(Перанакіравана з «Ладзьдзя Роспачы»)
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ладзьдзя Роспачы (аповесьць)
Ладзьдзя Роспачы
Аўтар: Уладзімер Караткевіч
Мова арыгіналу: беларуская
Публікацыя: 1968

«Ладзьдзя́ Ро́спачы» — аповесьць беларускага пісьменьніка Ўладзімера Караткевіча.

Аповесьць была напісаная ў 1964 року на беларускай мове, аднак упершыню была надрукаваная ў № 2 часопісу «Нёман» за 1968 рок у перакладзе Васіля Сёмухі на расейскую мову (на 23 старонках рукапісу цэнзары зрабілі 296 правак) і толькі пазьней, у 1978 року, была выдадзеная на беларускай мове[1].

Аповесьць насычаная глыбокімі разважаньнямі над сэнсам жыцьця й лёсам роднае зямлі. У аповесьці выкарыстана шмат алегарычных сымбаляў. Так, сама Ладзьдзя Роспачы — гэта Беларусь, якая, пераадольваючы змрок забыцьця, бяспамяцтва й жахаў, уваскрасае й адраджаецца. Ад сьмерці й зьнікненьня яе ратуе Гервась Выліваха — жыцьцялюб, мастак, які не растаецца зь лютняй нават у царстве Сьмерці, абаронца людзей і шчыры патрыёт роднай зямлі. Уладзімер Караткевіч сьцьвярждае, што каханьне, цярпеньне, сьмех і жартаўлівасьць дазволілі беларускаму народу выстаяць у самых неспрыяльных умовах.

Сюжэт[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Галоўны герой легенды — «небагаты, але добрага роду шляхціч» Гервась Выліваха зь места Рагачоўскага, які бавіць час на вясёлых ігрышчах і ў любоўных прыгодах. Многія ашуканыя мужчыны былі незадаволеныя Вылівахам, але, на жаль, нічога не маглі зь ім зрабіць. І вось, калі свае землі аб’язджала Бона Сфорца, жонка Жыгімонта I Старога, яна завітала ў свой Рагачоўскі замак, дзе ўладары места зьвярнуліся да яе па дапамогу. Пасьля сустрэчы Вылівахі з Бонай Сфорцай да яго прыйшла Сьмерць і забрала з сабой у падземнае царства.

Экранізацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1987 року на кінастудыі «Беларусьфільм» выйшаў мультыплікацыйны фільм «Ладзьдзя Роспачы».

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]