Гранада
| Гранада | |||||
| Населены пункт | |||||
 | |||||
| |||||
| |||||
| Краіна | Гішпанія | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Аўтаномная супольнасьць | Андалюзія | ||||
| Правінцыя | Гранада | ||||
| Кіраўніцтва і ўлада | |||||
| mayor of Granada[d] | Marifrán Carazo[d] | ||||
| Геаграфія | |||||
| Плошча | 88 км² | ||||
| Вышыня НУМ | 738 м | ||||
| Часавы пас | |||||
| Каардынаты | 37°10′41″ пн. ш. 3°36′03″ з. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць | 237 929 чал. (2007) | ||||
| Афіцыйная мова | гішпанская мова | ||||
| Этнахаронімы | granadino, granadina, granadín[1], granadina[1], granadino[1], granadines[1] і granadinos[1] | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Паштовы індэкс | 18001–18015, 18182 і 18190 | ||||
| Нумарны знак | GR | ||||
| Сайт | granada.org | ||||
| Гранада на мапе Гішпаніі   Гранада | |||||
.svg)
.svg)
Грана́да (па-гішпанску: Granada) — горад на поўдні Гішпаніі, месьціцца ў аўтаномнай супольнасьці Андалюзія, зьяўляецца сталіцай правінцыі Гранада. Горад разьмешчаны ля падножжа гор Сьера-Нэвада, у месцы зьліцьця трох рэкаў, Бэйра, Дара і Хэніль. Гранада добра вядома былой маўрытанскай крэпасьцю й палацам Альгамбра. Ён зьяўляецца самым вядомым будынкам андалюскай ісламскай гістарычнай спадчыны. Шматлікімі культурныя славутасьці робяць Гранаду папулярным месцам сярод турыстаў. У горадзе маецца прэстыжны Гранадзкі ўнівэрсытэт, які налічвае каля 80 тысячаў студэнтаў, разьмешчаных у пяці розных кампусах ў горадзе.
На гербе гораду намалёваны гранат.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Гранада вядомая як ібэрскае й фінікійскае паселішча Ілібэра яшчэ з 500 году да н. э. Дзякуючы абароненаму разьмяшчэньню сярод навакольных гор і вельмі ўрадлівай зямлі мяркуецца існаваньне тут паселішчаў яшчэ ў больш глыбокай старажытнасьці. Пасьля горад трапіў пад рымскі кантроль. з распадам Рымскай імпэрыі рэгіён трапіў пад уплыў паўночнаафрыканскай дзяржавы вандалаў, пасьля ейнага распаду ў 534 годзе на некалькі дзесяцігодзьдзяў ва ўладу Бізантыі. З пачатку VII стагодзьдзя горад належаў ібэрыйскай дзяржаве вэстготаў.
У 711 годзе горад быў захоплены маўрамі, і яго пачалі называць на арабскі лад — Ільбіра. Пасьля падзеньня Кордаўскага халіфату ў 1012 годзе ўлада над горадам перайшла да бэрбэрскаму кіраўніку Заві ібн-Зыры, які зрабіў Гранаду рэзыдэнцыяй дынастыі Зырыдаў, якія кіравалі ёй на працягу 80 гадоў, ператварыўшы яе ў адно з найбольш заможных дзяржаваў паўднёвай Андалюзіі. Пасьля іхнага скіданьня валодаць горадам пачала дынастыя Альмаравідаў, а пасьля іх — султанат Насрыдаў, то бок з 1238 па 1492 гады. Пры двары апошніх бачную ролю гулялі высакародныя Абэнсэрагі.
2 студзеня 1492 году насрыдзкі кіраўнік Баабдыль капітуляваў перад гішпанцамі й перадаў горад, былы апошняй апорай ісламу на паўвостраве, каралеве Ізабэле Кастыльскай і каралю Фэрдынанду II Арагонскаму. Гэтая падзея адзначыла канец доўгага працэсу Рэканкісты паўвострава хрысьціянскім сьветам. Згодна з дамовай, складзенай пры капітуляцыі, каталіцкае войска праводзіла маўраўскае насельніцтва да ўзьбярэжжа, адкуль яно адправілася ў Паўночную Афрыку, у межы сёньняшняга Марока. Хоць першапачаткова дамова аб капітуляцыі гарантавала ляяльнае стаўленьне да пераможаных, неўзабаве гішпанцы сталі прыгнятаць насельніцтва, абмяжоўваючы ягоную свабоду, павялічваючы падаткі й гвалтоўна зьвяртаючы ў хрысьціянства[2].
Гарады-сябры
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1 2 3 4 5 Academia de la Llingua Asturiana Diccionariu de l'Academia de la Llingua Asturiana (астур.) — 2000. — ISBN 978-84-8168-208-3
- ↑ Н. Н. Непомнящий, А. Ю. Низовский. Испания, которую мы не знали. Исторический путеводитель. М., 2007, с.225
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Афіцыйны сайт
- Афіцыйны турыстычны сайт
- Гранада на Open Directory Project