Анатоль Тозік

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Анатоль Тозік
Anatol Apanasavich Tozik - on an International book exhibition in Minsk city - 14 February 2015 AD - 1.JPG
Намесьнік прэм’ер-міністра Беларусі
28 сьнежня 2010 — 27 сьнежня 2014
Прэзыдэнт: Аляксандар Лукашэнка
Прэм’ер-міністар: Міхаіл Мясьніковіч
Надзвычайны і Паўнамоцны Амбасадар Рэспублікі Беларусь у Кітайскай Народнай Рэспубліцы
13 красавіка 2006 — 28 сьнежня 2010
Прэзыдэнт: Аляксандар Лукашэнка
Прэм’ер-міністар: Сяргей Сідорскі
Папярэднік: Анатоль Харлап
Наступнік: Віктар Бура
Старшыня Камітэту дзяржаўнага кантролю Рэспублікі Беларусь
22 ліпеня 2000 — 13 красавіка 2006
Прэзыдэнт: Аляксандар Лукашэнка
Прэм’ер-міністар: Уладзімер Ярмошын (да 1 кастрычніка 2001), Генадзь Навіцкі (да 10 ліпеня 2003), Сяргей Сідорскі
Папярэднік: Андрэй Кабякоў
Наступнік: Зянон Ломаць
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 13 сакавіка 1949 (70 гадоў)
в. Казанск Каленкавіцкага раёну Гомельскай вобласьці
Адукацыя: гістарычны факультэт БДУ
Узнагароды:
Ордэн Айчыны 3 ступені (Беларусь)

Анатоль Апанасавіч Тозік (нар. 13 сакавіка 1949 году ў вёсцы Казанск Каленкавіцкага раёну Гомельскай вобласьці) — беларускі дзяржаўны дзяяч і дыплямат.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Скочыў гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту (1971). Доктар БДУ (1974).

З 1974 да 1979 году працаваў выкладчыкам, старшым выкладчыкам, дацэнтам і сакратаром камітэту камсамолу БДУ.

У 1980 скончыў Вышэйшыя курсы КДБ СССР у Менску. Да 1994 году працаваў у органах бясьпекі, потым да 2000 году на кіраўнічых пасадах у Савеце бясьпекі Рэспублікі Беларусь.

З 22 ліпеня 2000 году быў старшынём Камітэту дзяржаўнага кантролю Рэспублікі Беларусь[1], чальцом Савету бясьпекі Рэспублікі Беларусь ды чальцом Прэзыдыюму Савету міністраў Рэспублікі Беларусь.

13 красавіка 2006 году быў адстаўлены з пасады старшыні Камітэту дзяржаўнага кантролю і прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Кітайскай Народнай Рэспубліцы[2]. 28 сьнежня 2010 году быў адстаўлены з гэтай пасады і прызначаны намесьнікам прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь[3]. 27 сьнежня 2014 году адпраўлены ў адстаўку разам са шматлікімі іншымі ўраднікамі Беларусі[4].

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]