Анатоль Тозік
| Анатоль Тозік | |
| Намесьнік прэм’ер-міністра Беларусі | |
|---|---|
| 28 сьнежня 2010 — 27 сьнежня 2014 | |
| Прэзыдэнт | Аляксандар Лукашэнка |
| Прэм’ер-міністар | Міхаіл Мясьніковіч |
| Надзвычайны і Паўнамоцны Амбасадар Рэспублікі Беларусь у Кітайскай Народнай Рэспубліцы | |
| 13 красавіка 2006 — 28 сьнежня 2010 | |
| Прэзыдэнт | Аляксандар Лукашэнка |
| Прэм’ер-міністар | Сяргей Сідорскі |
| Папярэднік | Анатоль Харлап |
| Наступнік | Віктар Бура |
| Старшыня Камітэту дзяржаўнага кантролю Рэспублікі Беларусь | |
| 22 ліпеня 2000 — 13 красавіка 2006 | |
| Прэзыдэнт | Аляксандар Лукашэнка |
| Прэм’ер-міністар | Уладзімер Ярмошын (да 1 кастрычніка 2001), Генадзь Навіцкі (да 10 ліпеня 2003), Сяргей Сідорскі |
| Папярэднік | Андрэй Кабякоў |
| Наступнік | Зянон Ломаць |
| Асабістыя зьвесткі | |
| Нарадзіўся | 13 сакавіка 1949 (76 гадоў) |
| Адукацыя | |
| Узнагароды | |
Анато́ль Апана́савіч То́зік (нар. 13 сакавіка 1949 году ў вёсцы Казанск Каленкавіцкага раёну Гомельскай вобласьці) — беларускі дзяржаўны дзяяч і дыплямат.
Біяграфія
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Скочыў гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту (1971). Доктар БДУ (1974).
З 1974 да 1979 году працаваў выкладчыкам, старшым выкладчыкам, дацэнтам і сакратаром камітэту камсамолу БДУ.
У 1980 скончыў Вышэйшыя курсы КДБ СССР у Менску. Да 1994 году працаваў у органах бясьпекі, потым да 2000 году на кіраўнічых пасадах у Савеце бясьпекі Рэспублікі Беларусь.
З 22 ліпеня 2000 году быў старшынём Камітэту дзяржаўнага кантролю Рэспублікі Беларусь[1], чальцом Савету бясьпекі Рэспублікі Беларусь ды чальцом Прэзыдыюму Савету міністраў Рэспублікі Беларусь.
13 красавіка 2006 году быў адстаўлены з пасады старшыні Камітэту дзяржаўнага кантролю і прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Кітайскай Народнай Рэспубліцы[2]. 28 сьнежня 2010 году быў адстаўлены з гэтай пасады і прызначаны намесьнікам прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь[3]. 27 сьнежня 2014 году адпраўлены ў адстаўку разам са шматлікімі іншымі ўраднікамі Беларусі[4].
Узнагароды
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Ордэн Айчыны III ступені — 9 красавіка 1997 году[5].
- Ордэн Пашаны[6].
- Ордэн Сьвятога роўнаапостальнага князя Уладзімера III ступені (Руская праваслаўная царква; 2013)[7].
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Указ Президента Республики Беларусь от 22 июля 2000 г. №411 «О назначении А. А. Тозика Председателем Комитета государственного контроля Республики Беларусь» (рас.)
- ↑ Указ Президента Республики Беларусь от 13 апреля 2006 г. №232 «О назначении А. А. Тозика Чрезвычайным и Полномочным Послом Республики Беларусь в Китайской Народной Республике и присвоении ему дипломатического ранга Чрезвычайного и Полномочного Посла»(недаступная спасылка) (рас.)
- ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА РЕСПУБЛИКИ БЕЛАРУСЬ 28 декабря 2010 г. № 698 «О назначении А. А. Тозика»(недаступная спасылка) (рас.)
- ↑ Урад разагнаны. На месца Мясніковіча і Ермаковай прызначаныя Кабякоў і Калавур, на месца Кабякова — Косінец. Наша Ніва (27 сьнежня 2014). Праверана 28 сьнежня 2014 г.<
- ↑ Указ Президента Республики Беларусь от 9 апреля 1997 г. №235 «О награждении А. А. Тозика орденом Отечества III степени» (рас.)
- ↑ Тозик Анатолий Афанасьевич
- ↑ Святейший Патриарх Кирилл: Празднуя 1025-летие Крещения Руси, мы замыкаем связь времен (рас.)
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Профіль на праекце «Хто ёсьць хто ў РБ»(недаступная спасылка) (рас.)
- Біяграфія на старонцы амбасады ў Кітаі (па стане на 20 лістапада 2009 году) (ням.)
- Нарадзіліся 13 сакавіка
- Нарадзіліся ў 1949 годзе
- Нарадзіліся ў Каленкавіцкім раёне
- Выпускнікі гістарычнага факультэту БДУ
- Кавалеры ордэна Айчыны (Беларусь)
- Кавалеры ордэна Пашаны (Беларусь)
- Кіраўнікі Камітэту дзяржаўнага кантролю Рэспублікі Беларусь
- Выпускнікі Акадэміі нацыянальнай бясьпекі Рэспублікі Беларусь
- Выкладчыкі БДУ
- Амбасадары Беларусі ў Кітаі
- Намесьнікі прэм’ер-міністраў Рэспублікі Беларусь
- Супрацоўнікі Камітэту дзяржаўнай бясьпекі БССР
- Кавалеры ордэна Айчыны III ступені
- Кавалеры ордэна РПЦ сьвятога роўнаапостальнага вялікага князя Ўладзімера