Альбін Дзяконскі (сын Альбіна)

Альбін Дзяконскі
Albin Dziekoński
герб «Кораб»
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся	28 красавіка 1892 Пятровічы, Кобрынскі павет, Гарадзенская губэрня, Літоўскае генэрал-губэрнатарства, Расейская імпэрыя
Памёр	1940 ?
Род	Дзяконскія
Бацькі	Альбін Дзяконскі Ядзьвіга з Ажэшкаў
Жонка	Соф’я з Малінскіх
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці	паэт
Кірунак	байка, сатыра, лірыка, паэма
Мова	польская
Альбін Дзяконскі ў Вікісховішчы

У Вікіпэдыі ёсьць артыкулы пра іншых людзей з такімі ж імем і прозьвішчам: Альбін Дзяконскі.

Альбі́н Дзяко́нскі гербу Кораб (па-польску: Albin Dziekoński; 28 красавіка 1892, маёнтак Пятровічы Кобрынскага павету, Расейская імпэрыя — 1940?) — паэт міжваеннай Польшчы.

Жыцьцяпіс

Паходзіў з землеўласьніцкай сям’і. Бацька Альбіна ў свой час быў кобрынскім павятовым маршалкам. Маці Ядзьвіга была далёкай сваячкай вядомай пісьменьніцы Элізы Ажэшка.

Дзяцінства Альбін правёў у фамільным маёнтку Пятровічы. Навучаўся ў Рыскай гімназіі, пасьля вывучаў земляробства ў Бэльгіі, але праз рок вымушаны быў перапыніць навучаньне з прычыны пагаршэньня здароўя (меў уроджаны парок сэрца). Пасьля курсу лячэньня ў швайцарскім Давосе пераехаў у Лязану, дзе вывучаў раманістыку ў тамтэйшым унівэрсытэце.

У 1910 року пераехаў да Казімера і Стэфаніі Дзяконскіх, якія ня мелі ўласных дзяцей. Яны былі гаспадарамі маёнтку Магілёўцы Ваўкавыскага павету (цяпер у Пружанскім раёне), які зьяўляўся цэнтрам мясцовага сьвецкага жыцьця. Бібліятэка Дзяконскіх была адной з самых багатых і знакамітых у ваколіцы. Прыкладна ў гэты ж час (паводле іншых зьвестак — у 1917) ажаніўся з Соф’яй Малінскай (польск. Zofia Malińska), дачкой віленскага адваката Максымільяна Малінскага. Будынак сядзібы Дзяконскіх у Магілёўцах захаваўся, у цяперашні час у ім разьмяшчаецца псыхіятрычны шпіталь.

У часе I сусьветнай вайны служыў у царскім войску штабным афіцэрам. У траўні 1918 з жонкай пераехаў у Варшаву, а з 1920 жылі ў Магілёўцах.

Акалічнасьці сьмерці Дзяконскага невядомыя. Па ўварваньні савецкіх войскаў на тэрыторыю Заходняй Беларусі у верасьні 1939 року паэт быў арыштаваны і перавезены ў Менск, дзе перабываў прынамсі да сакавіка 1940. Далейшы ягоны лёс невядомы. Жонка Дзяконскага выехала ў Варшаву.

Творчасьць

Аўтар васьмі паэтычных зборнікаў і паэмы «Драма Люцыпара» (1934). Апошні зборнік, названы «Зялёныя Магілёўцы» (1939), прысьвяціў жыцьцю ва ўласнай сядзібе ў Слонімскім павеце.

Хоць творчасьць Альбіна Дзяконскага не паддаецца адназначнай характарыстыцы, у ёй можна выявіць элемэнты скамандэрскае мадэлі паэзіі і младапольскай паэтыкі.

Творчасьць Дзяконскага не атрымала вялікага рэзанансу ў часе жыцьця паэта. Па Другой сусьветнай вайне пра Дзяконскага распавёў Казімеж Выка, а творы паэта ўвайшлі ў анталёгію «Польская паэзія 1914—1939».

Цікавіўся таксама музыкай і філязофіяй.

Бібліяграфія

• Bajki. Satyry. Liryka (выд. 1-е 1920, выд. 2-е 1926)
• Elegie (1929)
• Eklogi (1931)
• Motywy z miasta (1931)
• Na Zachód (1932)
• Dwa głosy (1933)
• Dramat Lucyfera (паэма, 1934)
• Rzeczy podejrzane (1936)
• Zielone Mogilowce (1939)
• Зборнік паэзіі (1985)

Літаратура

• Пясняр зялёных магілёўцаў // Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Пружанскага р-на / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш.; Маст. А. М. Хількевіч. — Мн.: БелЭн, 1992. ISBN 5-85700-094-7. — С. 437—439.
• Папко В.М. Род Дзяконскіх і іх маёнткі на Брэстчыне ў ХІХ-ХХ стст.. — Брэст: Альтернатива, 2009. — 232 с. — ISBN 978-985-521-074-1
• Jerzy Poradecki. Wstęp do: Albin Dziekoński, «Wybór Pozeji», Warszawa 1985, s.5-30.
• Яўхім Рупайла. Род Дзяконскіх і іх маёнткі на Брэстчыне ў ХIХ — ХХ стст. (ч. 1) // Газета для вас. — 7 жніўня 2009. — № 32 (710).
• Яўхім Рупайла. Род Дзяконскіх і іх маёнткі на Брэстчыне ў ХIХ — ХХ стст. (ч. 2) // Газета для вас. — 13 жніўня 2009. — № 33 (711).
• Maria Trębicka. «Poeta z cienia wydobyty», Kultura, 1972, nr 2.

Вонкавыя спасылкі

• Генэалёгія нашчадкаў Вялікага сойму (пол.)