Альбін Дзяконскі (сын Альбіна)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Альбін Дзяконскі
Albin Dziekoński
Albin Dziekoński.jpeg
герб «Кораб»
герб «Кораб»
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 28 красавіка 1892
Жабінкаўскі раён, Берасьцейская вобласьць, БССР
Памёр 1940 ?
Род Дзяконскія
Бацькі Альбін Дзяконскі
Ядзьвіга з Ажэшкаў
Жонка Соф’я з Малінскіх
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці паэт
Кірунак байка, сатыра, лірыка, паэма
Мова польская
Вікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Альбін Дзяконскі.

Альбі́н Дзяко́нскі гербу Кораб (па-польску: Albin Dziekoński; 28 красавіка 1892, маёнтак Пятровічы Кобрынскага павету[1], Расейская імпэрыя1940?) — паэт міжваеннай Польшчы.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Паходзіў з землеўласьніцкай сям’і. Бацька Альбіна ў свой час быў кобрынскім павятовым маршалкам. Маці Ядзьвіга была далёкай сваячкай вядомай пісьменьніцы Элізы Ажэшка.

Дзяцінства Альбін правёў у фамільным маёнтку Пятровічы. Навучаўся ў Рыскай гімназіі, пасьля вывучаў земляробства ў Бэльгіі, але праз рок вымушаны быў перапыніць навучаньне з прычыны пагаршэньня здароўя (меў уроджаны парок сэрца). Пасьля курсу лячэньня ў швайцарскім Давосе пераехаў у Лязану, дзе вывучаў раманістыку ў тамтэйшым унівэрсытэце.

У 1910 року пераехаў да Казімера і Стэфаніі Дзяконскіх, якія ня мелі ўласных дзяцей. Яны былі гаспадарамі маёнтку Магілёўцы Ваўкавыскага павету (цяпер у Пружанскім раёне), які зьяўляўся цэнтрам мясцовага сьвецкага жыцьця. Бібліятэка Дзяконскіх была адной з самых багатых і знакамітых у ваколіцы. Прыкладна ў гэты ж час[2] (паводле іншых зьвестак — у 1917[1]) ажаніўся з Соф’яй Малінскай (польск. Zofia Malińska), дачкой віленскага адваката Максымільяна Малінскага. Будынак сядзібы Дзяконскіх у Магілёўцах захаваўся, у цяперашні час у ім разьмяшчаецца псыхіятрычны шпіталь.

У часе I сусьветнай вайны служыў у царскім войску штабным афіцэрам. У траўні 1918 з жонкай пераехаў у Варшаву, а з 1920 жылі ў Магілёўцах.

Акалічнасьці сьмерці Дзяконскага невядомыя. Па ўварваньні савецкіх войскаў на тэрыторыю Заходняй Беларусі у верасьні 1939 року паэт быў арыштаваны і перавезены ў Менск, дзе перабываў прынамсі да сакавіка 1940. Далейшы ягоны лёс невядомы. Жонка Дзяконскага выехала ў Варшаву.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Аўтар васьмі паэтычных зборнікаў і паэмы «Драма Люцыпара» (1934). Апошні зборнік, названы «Зялёныя Магілёўцы» (1939), прысьвяціў жыцьцю ва ўласнай сядзібе ў Слонімскім павеце.

Хоць творчасьць Альбіна Дзяконскага не паддаецца адназначнай характарыстыцы, у ёй можна выявіць элемэнты скамандэрскае мадэлі паэзіі і младапольскай паэтыкі.

Творчасьць Дзяконскага не атрымала вялікага рэзанансу ў часе жыцьця паэта. Па Другой сусьветнай вайне пра Дзяконскага распавёў Казімеж Выка[3], а творы паэта ўвайшлі ў анталёгію «Польская паэзія 1914—1939».

Цікавіўся таксама музыкай і філязофіяй.

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Bajki. Satyry. Liryka (выд. 1-е 1920, выд. 2-е 1926)
  • Elegie (1929)
  • Eklogi (1931)
  • Motywy z miasta (1931)
  • Na Zachód (1932)
  • Dwa głosy (1933)
  • Dramat Lucyfera (паэма, 1934)
  • Rzeczy podejrzane (1936)
  • Zielone Mogilowce (1939)
  • Зборнік паэзіі (1985)[4]

Крыніцы і заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Witold Karpyza. Ziemia Wołkowyska(пол.) Всё о Ружанах. Głos znad Niemna, 22-28 maja 1995 r. s. 4. Праверана 29 сьнежня 2011 г.
  2. ^ Zofia Malińska(пол.) Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego. Marek Jerzy Minakowski. Праверана 29 сьнежня 2011 г.
  3. ^ por. K.Wyka, Poeta z cienia wydobyty,[w]: Rzecz poetycka, wyd.II, Warszawa 1977
  4. ^ Wybór poezji(анг.) Google books. GoogleПраверана 29 сьнежня 2011 г.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]