Ь

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ь, ь (мяккі знак, або састарэлае - ерь, або ёр) — дваццаць дзявяты знак беларускае азбукі (28-ы ў баўгарскай, 30-ы ў расейскай і 31-ы ва ўкраінскай (перамешчаны на цяперашняе месца ў 1990 г., а быў апошні); з сэрбскае выключана ў сярэдзіне 19 стагоддзі, у македонскай, пабудаваны па ўзоры новага сэрбскага, не ўводзіўся). Самастойнага гуку не абазначае, можа разглядацца як дадатковы знак, мяняе значэньне папярэдняга знаку. Ва ўкраінскім таксама выкарыстоўваецца ў спалучэнні ьо, адпаведным беларускаму знаку Ё пасьля зычных; ў сучасным баўгарскім правапісе толькі так і выкарыстоўваецца. Таксама маецца ў азбуках некаторых неславенскіх моваў, у пісьмовасьці якіх можа сустракацца ў нечаканых месцах: напрыклад, пасьля галосных знакаў. У кірыліцы звычайна лічыцца 31-м па парадку і выглядае як Early Cyrillic letter Yeri.png; у глаголіцы мае выгляд Glagolitic yerj.svg.

Лічбавае значэньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У стараславенскай і царкоўнаславенскай мовах Ь ня мае лічбавага значэньня.

Ь
Ь
Кірыліца
А Б В Г Ґ Д Ђ
Ѓ Е Ё Є Ж Ѕ З
И І Ї Й Ј К Л
Љ М Н Њ О П Р
С Т Ћ Ќ У Ў Ф
Х Ц Ч Џ Ш Щ Ъ
Ы Ь Э Ю Я
Архаічныя літары кірыліцы
Ҁ Ѻ
Ѹ Ѡ Ѽ Ѿ
Ѣ Ѥ Ѧ
Ѫ Ѩ Ѭ Ѯ
Ѱ Ѳ Ѵ Ѷ