Перайсьці да зьместу

Шуневічы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Шуневічы
лац. Šunievičy
Населены пункт
Краіна Беларусь
Вобласьць Віцебская
Раён Глыбоцкі
Сельсавет Абрубскі
Часавы пас
Каардынаты 55°05′44,90″ пн. ш. 27°42′11,20″ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць 391 чал. (2010)
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код +375 2156
Паштовы індэкс 211820
Нумарны знак 2
Шуневічы на мапе Беларусі ±
Шуневічы
Шуневічы
Шуневічы
Шуневічы
Шуневічы
Шуневічы

Шу́невічы[1] — вёска ў Беларусі, каля ракі Аржаніцы. Уваходзяць у склад Абрубскага сельсавету Глыбоцкага раёну Віцебскай вобласьці.

Суня, Суна або Сона (Sunja, Sunna, Sonna[2]) — імя германскага паходжаньня[3]. Іменная аснова -сун- (-сон-) (імёны ліцьвінаў Сунгард, Сунігайла, Сонгуць; германскія імёны Sungart, Sunigelo, Sunegod) паходзіць ад гоцкага sunja 'праўда', sunis 'сапраўдны'[4].

25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Рады БНР Шуневічы абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году згодна з пастановай І зьезду Камуністычнай партыі Беларусі вёска ўвайшла ў склад Беларускай ССР. Паводле Рыскага падзелу 1921 году, засьценак, пазьней вёска апынулася ў складзе гміны Глыбокае, з 1929 году ў складзе гміны Галубічы Дзісенскага павету Віленскага ваяводзтва Польскай Рэспублікі[5] (Заходняя Беларусь). У 1939 годзе вернутая ў склад Беларускай ССР (Узьяднаньне Беларусі).

  • 1921 год — 132 чалавекi[6]
  • 1931 год — 149 чалавекi[5]
  • 1999 год — 425 чалавек
  • 2010 год — 391 чалавек
  1. ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Віцебская вобласць: нарматыўны даведнік / У. М. Генкін, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2009. — 668 с. ISBN 978-985-458-192-7. (pdf) С. 218.
  2. ↑ Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. P. 527.
  3. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1370.
  4. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 19.
  5. 1 2 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. T. 1. — Warszawa, 1938. S. 17.
  6. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. T. VII, cz. II: Ziemia Wileńska — Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka. — Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923. S. 46.