Ц

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ц
Ц
Кірыліца
А Б В Г Ґ Д Ђ
Ѓ Е Ё Є Ж Ѕ З
И І Ї Й Ј К Л
Љ М Н Њ О П Р
С Т Ћ Ќ У Ў Ф
Х Ц Ч Џ Ш Щ Ъ
Ы Ь Э Ю Я
Архаічныя літары кірыліцы
Ҁ Ѻ
Ѹ Ѡ Ѽ Ѿ
Ѣ Ѥ Ѧ
Ѫ Ѩ Ѭ Ѯ
Ѱ Ѳ Ѵ Ѷ

Ц, ц (назва: цэ) — літара ўсіх славянскіх кірылічных азбукаў (23-я ў баўгарскай, 25-я ў беларускай, 24-я ў расейскай, 27-я ў сэрбскай і ўкраінскай, 28-я ў македонскай); выкарыстоўваецца таксама ў пісьмовасьцях некаторых неславянскіх народаў. У стара- і царкоўнаславянскай азбуках носіць назву «ци» (ст.-сл.) ці «цы» (ц.-сл.), значэньне якой ня ясныя: яго злучаюць са словам «ции» (гэтыя) ад пытальнага й адноснага займеньніка «кыи» (які, якога); са старажытнарускім зьвязам «ци» («хіба», «ці», «ці дакладна, што»), адпаведным сучаснаму ўкраінскаму «чы»; ёсьць і іншыя вэрсіі. У кірыліцы звычайна лічыцца 26-й па парадку (калі гаворка ідзе пра стараславянскую азбуку) ці 25-й (у царкоўнаславянскай азбуцы) і выглядае як Early-Cyrillic-letter-Tsi.svg; у глаголіцы па ліку 27-я, мае выгляд GlagolitsaTsi.gif. У абедзьвюх азбуках мае лікавае значэньне — 900.

Лічбавае значэньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У стараславянскай і царкоўнаславянскай мовах Ц мае лічбавае значэньне — 900.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Цсховішча мультымэдыйных матэрыялаў