Џ

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Џ, џ (назва: джэ) — літара кірыліцы, уваходзіць у азбукі сэрбскай, македонскай і абхаскай моваў. У сэрбскай азбуцы 29-я, у македонскай — 30-я, у абхаскай — 58-я. Азначае гук [дж] (у абхаскай [дз] ці [дзь]). Літара паходзіць ад літары Ц, якая мела раней выгляд Џ. У сэрбскай пісьмовасьці сустракаецца (большай часткай у пазычаньнях з турэцкае мовы) з тым жа значэньнем з XVII стагодзьдзя, але непастаянна: прынамсі Вук Стэфановіч (не які назваўся яшчэ тады Караджычам, па-сэрбску: Караџић) у першы варыянт сэрбскае азбукі знак Џ не ўключыў (гл. стар. 9 яго граматыкі 1814 году), скарыстаўшы двазанк чж: Боїачжиа, Карапанчжић (але пра існаваньне такога знаку ён ведаў, памянуўшы яе на стар. 2). Якая зьявілася ў пазьнейшым выглядзе яго азбукі прапісны знак Џ была цаліком у радку (гл. стар. 9 буквара 1827 году), але гэты знак не прыжыўся.
Џ
Џ
Кірыліца
А Б В Г Ґ Д Ђ
Ѓ Е Ё Є Ж Ѕ З
И І Ї Й Ј К Л
Љ М Н Њ О П Р
С Т Ћ Ќ У Ў Ф
Х Ц Ч Џ Ш Щ Ъ
Ы Ь Э Ю Я
Архаічныя літары кірыліцы
Ҁ Ѻ
Ѹ Ѡ Ѽ Ѿ
Ѣ Ѥ Ѧ
Ѫ Ѩ Ѭ Ѯ
Ѱ Ѳ Ѵ Ѷ